Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De École nationale supérieure des arts et métiers de Lille werd opgericht bij de wet van 10 maart 1881 onder leiding van de plaatsvervangend Pierre Legrand, als onderdeel van de uitbreiding van de scholen voor kunst en ambacht in Frankrijk. De eerste campus speciaal ontworpen voor deze instelling, de bouw, toevertrouwd aan architect Jules Batigny, begon in 1885 na financiële vertragingen. De werken, onderbroken tussen 1888 en 1892 en gekenmerkt door wijzigingen van de plannen, leidden tot een gedeeltelijke opening op 15 oktober 1900, in nog onafgemaakte gebouwen. De school werd voorafgegaan door de centra van Châlons-en-Champagne (1806), Angers (1815) en Aix-en-Provence (1843), maar werd onderscheiden door zijn toegewijde architectuur.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de school bezet door de Duitse legers en veranderde in een militair ziekenhuis, dat schade leed tijdens de bombardementen en de explosie van het 18-brug munitiedepot. Pas in 1919 heropend. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het opnieuw bezet door Duitse troepen van 1940 tot 1944, waardoor zijn educatieve werking werd verstoord. De restauraties van de jaren negentig en 2000 behouden het architectonisch erfgoed, waaronder geglazuurde bakstenen elementen, betegelde vloeren en originele keramiek.

De school architectuur, geïnspireerd door de Roubaisiaanse fabrieken van het begin van de 20e eeuw, wordt gekenmerkt door een hoofdgebouw 120 meter lang, het organiseren van interne binnenplaatsen (eer binnenplaats, binnenplaatsen per jaar, centraal amfitheater). De monumentale gevel, versierd met een pediment gebeeldhouwd door Alphonse-Amédée Cordonnier, herbergt een galerij van voorouders met de bustes van de oprichters en uitstekende wetenschappelijke figuren, zoals Monge of Laplace. De school hield ook een Corliss stoommachine vanaf 1900, blootgesteld aan de Universele Tentoonstelling in Parijs in 1867.

Geklasseerd als een inventaris van historische monumenten in 1997, de school beschermt haar gevels, daken, binnenplaatsen, galeries en werkplaatsen, evenals de ketelruimte en open haard. Het officiële adres, boulevard Louis-XIV, maakt het tot een mijlpaal van het industriële erfgoed van Lille, bediend door Lille Grand Palais metrostation. De site blijft vandaag de dag een symbool van het technische en educatieve erfgoed van de kunst en ambachten, het integreren van moderniteit en historische bewaring.

Externe links