Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Écomusée de Savigny-le-Temple was gelegen in de Coulevrain Farm, een historische site uit 1149, toen koning Lodewijk VII het aan de Tempeliers schonk. Hoewel de meeste tegenwoordig zichtbare gebouwen teruggaan tot de zestiende en daaropvolgende perioden, was dit bedrijf een actief landbouwterrein tot 1986, toen zijn activiteiten permanent werden stopgezet. De nieuwe stad Senart verwierf vervolgens de plaatsen om ze te behouden, terwijl Savigny-le-Temple een ecomuseum oprichtte, genaamd "Musée de France" in 2002. Het doel was de natuurlijke en culturele geschiedenis van de zuidelijke Seine-et-Marne te verbeteren, evenals die van Senart, door middel van diverse collecties en een opmerkelijk gebouwd erfgoed.

Het ecomuseum was de thuisbasis van unieke iconografische achtergronden, waaronder vellums uit de 15e en 16e eeuw, stedenbouwkundige plannen, 15.000 glijbanen en 5.000 objecten, evenals een beschermde boomgaard gewijd aan het behoud van traditionele fruitsoorten in het oosten van de Île-de-France. Deze boomgaard, bestaande uit 39 appelrassen en 7 peerbomen, werd ook gebruikt als educatieve ondersteuning voor het overbrengen van arboricultuurtechnieken, waarbij oude knowhow en ecologische praktijken werden gecombineerd. Het ecomuseum werd gesloten in 2016, maar de collecties werden in reserve gehouden, terwijl een project van een Montessori school werd overwogen.

Uit de publicaties van het ecomuseum blijkt dat het zich inzet voor lokale historische verspreiding. Onder hen werken als "Les Templiers, seigneurs de Savigny" (2005), gebaseerd op de koninklijke handvesten van 1149 en 1164, of "When the Good Shepherd Goes to Coal" (1996), die Louis Pasteur's onderzoek naar schapenkolen in Senart oproepen. Dit werk, gecombineerd met thematische tentoonstellingen, illustreerde het erfgoed en de wetenschappelijke rijkdom van het gebied, waarbij landelijke herinneringen, stedelijke innovaties en tempelerfgoed werden vermengd.

Externe links