Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

L - Kerouat is ontstaan in de oprichting van het Regionale Natuurpark Armorique (PNRA) in de late jaren 1960. In 1967 lanceerde Jean-Pierre Gestin, curator bij de PNRA, een openluchtmuseumproject om de herinnering aan de traditionele levensstijl van de regio te bewaren. Het doel was de mijlpalen van de menselijke aanwezigheid in het Arreagebergte weer te geven door representatieve locaties op het grondgebied te vormen. Dit project maakte deel uit van een bredere benadering van het cultureel verankeren van het natuurpark in zijn lokale omgeving.

In 1968 verwierf de Algemene Raad van Finistère het Cornechuis in Saint-Rivoal, gebouwd in 1702, dat de eerste entiteit van het ecomuseum werd. Na restauratie werd het in 1969 voor het publiek geopend, het jaar waarin de PNRA officieel werd opgericht. In 1971 verwierf het departement het dorp Kerouat-molens in Commana, sinds 1965 verlaten. Deze gerestaureerde en gewaardeerde site is vanaf 1975 toegankelijk voor bezoekers. Het ecomuseum is opgebouwd rond basisprincipes: een sterk territoriaal anker, de deelname van de lokale bevolking, een rigoureuze wetenschappelijke methode om representatieve exemplaren te behouden, en een educatieve missie om dit erfgoed door te geven aan toekomstige generaties.

Het ecomuseum van de Monts d'Arrée onderscheidt zich door zijn samenwerking en nauwe band met de inwoners. In 1982 werd de Vereniging van Vrienden van het Ecomuseum van de Monts d'Arrée opgericht om haar activiteiten te ondersteunen. Het museum behandelt diverse onderwerpen, variërend van etnologie (woonplaats, meubels, handel) tot lokale geschiedenis, agro-food wetenschap en technologie. De rol van het land is het bewijs van de veranderingen in het grondgebied, die gekenmerkt worden door de landelijke exodus, het einde van de leisteenteelt en de transformatie van de landbouwactiviteiten, waarbij de nadruk wordt gelegd op de huidige dynamiek van de Monts d'Arrée, gedreven door lokale initiatieven en culturele vernieuwing.

De Kerouat site, met zijn molen en traditioneel gebouwd erfgoed, is een concreet voorbeeld van deze wens om een bedreigd erfgoed te behouden en te versterken. Het ecomuseum is een belangrijke speler in de overdracht van collectief geheugen, gebaseerd op tentoonstellingen, educatieve acties en constante dialoog met de lokale bevolking. Het model, geïnspireerd door de principes van ecomuseums, maakt het tot een woonplek, waar het verleden en de huidige dialoog om de toekomst van het grondgebied te informeren.

Externe links