Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Guimardgebouw van het Louvre-Rivoli station, gelegen aan de Rue de l'Amiral-de-Coligny in Parijs, werd in 1900 ontworpen door de architect Hector Guimard voor de Compagnie du Métropolitain. Dit Art Nouveau model, kenmerkend voor de ingangen van de Parijse metro, markeert de visuele identiteit van lijn 1, ingehuldigd in hetzelfde jaar. De kerk werd ingeschreven in historische monumenten in opdracht van 12 februari 2016, dus het beschermen van een van Guimard's laatste prestaties voor het netwerk.

Het Louvre-Rivoli station, geopend op 13 augustus 1900, evolueerde met zijn culturele omgeving. Het werd in 1989 omgedoopt in de naam Louvre. Tussen 1968 en 2011 herbergden de kades reproducties van werken uit het Louvre Museum, waardoor de ruimte werd omgevormd tot een antikamermuseum onder impuls van André Malraux. Deze wijzigingen werden gedeeltelijk afgeschaft tijdens de modernisering van 2015, hoewel casts van oude werken zijn nog steeds blootgesteld aan hen.

De column overleefde opmerkelijke episodes, zoals het vandalisme van 1991 door tagueurs die artistieke erkenning claimden. Recente werkzaamheden (2009-2015) hebben het station aangepast aan de automatisering van lijn 1, met de installatie van palletdeuren en een scenografische renovatie in samenwerking met het Louvre. Vandaag de dag blijft deze toegang een architectonische getuigenis van de Paris de la Belle Époque, waarbij de hedendaagse veiligheids- en toegankelijkheidseisen worden geïntegreerd.

Het verkeer van het station, hoewel bescheiden (ongeveer 2,6 miljoen opnames in 2019), weerspiegelt zijn rol in het Parijse toeristische landschap. De Edicle, de enige toegang met Guimard nog steeds op zijn plaats voor dit station, symboliseert de dialoog tussen industrieel erfgoed en kunst, in het hart van een historische wijk tussen het Louvre Museum en de Seine.

Externe links