Bouw van de Sint Vincent de Paul kerk 1824-1844 (≈ 1834)
Predominante naburige kerk, door Lepère en Hittorf.
1er quart du XIXe siècle
Bouw van gebouwen
Bouw van gebouwen 1er quart du XIXe siècle (≈ 1925)
Periode van de bouw van gebouwen aan het plein.
9 avril 1998
Bescherming van gevels en daken
Bescherming van gevels en daken 9 avril 1998 (≈ 1998)
Inventaris van historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Fronten en daken (Vak 10-01 AN 48): inschrijving bij decreet van 9 april 1998
Kerncijfers
Achille Leclère - Architect
Meester van het gebouw.
Lepère - Architect
De kerk van Sint Vincent de Paul begon in 1824.
Jakob Ignaz Hittorf - Architect
Eindigde Sint Vincent de Paul kerk in 1844.
Oorsprong en geschiedenis
Het gebouw bevindt zich in 3 Place Franz-Liszt, in het 10e arrondissement van Parijs, maakt deel uit van een samenhangend architectonisch complex gebouwd in het begin van de 19e eeuw. Het plein, van een dodecagonale vorm, wordt in het noorden gedomineerd door de kerk van Sint Vincent de Paul, gebouwd tussen 1824 en 1844 door architecten Lepère en Hittorf. De omliggende gebouwen, waaronder deze, dateren meestal uit de eerste derde van de 19e eeuw en weerspiegelen de esthetische kanonnen van de periode, met geharmoniseerde gevels en keurige sierdetails.
De gevels van dit gebouw, dat sinds 1998 wordt beschermd, kenmerken typische kenmerken van de burgerlijke Parijse architectuur: drie verdiepingen op de begane grond, zolders met dakramen en gietijzeren balkons met balustrades op edele verdiepingen. De ramen van de begane grond worden door driehoekige frontonen overdekt, terwijl de hoeken van de gevels door bazen worden onderstreept. Deze elementen illustreren de symmetrie en elegantie die inherent zijn aan de woonconstructies van deze periode.
Franz-Liszt Square, dat wordt doorkruist door Lafayette Street en dat is open zuid door Highville Street, biedt een stedelijk perspectief gekenmerkt door deze uniforme gebouwen. Hun ontwerp was een reactie op een verlangen om Parijs te verfraaien, in een context van bevolkingsgroei en de transformatie van wijken onder invloed van de grote Haussmanniaanse werken, hoewel ze later begonnen. De architect Achilles Leclère, genoemd als meesterwerk, hielp dit karakteristieke stedelijke landschap vorm te geven.
De opname van gevels en daken in de inventaris van historische monumenten in 1998 is een bewijs van de erfgoedwaarde van dit complex, representatief voor de Parijse stedenbouw in het begin van de 19e eeuw. De locatie, dicht bij een grote plaats van eredienst en belangrijke verkeersroutes, versterkt de historische en architectonische interesse.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen