Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Léhon, die in de 9e eeuw door Nominoë werd gesticht, was een Benedictijns klooster gewijd aan de heilige Magloire, waarvan de relikwieën werden overgebracht van het eiland Sercq. Volgens de legende verkregen zes Welshe monniken deze landen na het stelen van de relikwieën van de heilige, met goddelijke hulp gesymboliseerd door een steriele appelboom die vruchtbaar werd. De site, oorspronkelijk gemaakt van hout, werd vernietigd door de Vikingen in 910, duwen de monniken om te vluchten naar Parijs met de relikwieën, waar ze een nieuwe abdij stichtten.

Rond 1008 werd de abdij een koninklijke priorij aan Marmoutier. In de 12e eeuw herbouwde Pierre Mauclerc het in een opkomende gotische stijl, met een uniek schip en een plat bed. De abdijkerk, gebouwd tussen 1190 en 1210, beschikt over gewelfde gewelven geïnspireerd door engelachtige architectuur en een portaal versierd met romaanse sculpturen. Het koor, herbouwd in de 14e en 15e eeuw, herbergt vegetarische hoofdsteden en groteske ass-de-lampe, terwijl het schip acht gissants bewaart, waaronder die van de seigneurs van Beaumanoir.

De abdij bloeide tot de 18e eeuw, ondanks conflicten zoals het beleg van Dinan in 1359 door de hertog van Lancastre. In 1603 werd een religieuze hervorming gestart door Dom Noël Mars, een sleutelfiguur van de Société de Bretagne. Verkocht als nationaal eigendom in 1792, werd de site een brouwerij toen een spinnerij voordat werd hersteld uit 1885. Vandaag de dag dient de abdij als parochiekerk, en de kloostergebouwen, waaronder een 13e eeuwse refter met gotische baaien, huisvest een museum.

De schat van de abdij omvat een overblijfsel van Saint Magloire, een standbeeld van de heilige (14e eeuw) en 18e eeuw liturgische stoffen. De glas-in-lood ramen van de sacristie, gedateerd 1260-1270 en toegeschreven aan een toeristische workshop, vertegenwoordigen religieuze scènes. Het klooster, herbouwd in de zeventiende eeuw door de Mauristen, behoudt 12e eeuwse romaanse hoofdsteden. De zolder, met hun boot frame, en middeleeuwse keukens getuigen van het kloosterleven.

De abdij bezat landerijen en seigneursrechten in heel Bretagne, zoals het eiland van de gravin (Saint-Quay-Portrieux) of tienden in Calorgen en Trevron. Zijn inkomen, geschat op 16.305 pond in 1777, kwam van boerderijen, molens en bailliages. In 1767 werd de abdij aan Joseph Bullourde verkocht, waarna hij werd omgevormd tot een fabriek voor de gedeeltelijke restauratie in de 19e eeuw. Een historisch monument uit 1931 illustreert de architectonische en spirituele evolutie van het middeleeuwse Bretagne.

Externe links