Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

St. Andrew's Anglicaanse Kerk in Pau, 8 O'Quin Street, is een religieus gebouw gebouwd in 1888 op initiatief van dominee Reginald Acland-Troyte, kapelaan van 1885 tot 1922. Het maakt deel uit van de geschiedenis van de lokale Anglicaanse gemeenschap, die sinds 1841 was gestructureerd met de bouw van de Christuskerk, die in 1920 een protestantse tempel werd. De Heilige Drie-eenheidskerk (1862) en de Tijdelijke IJzeren Kerk hadden de St.Andreas voorafgegaan, die het belang van deze gemeenschap weerspiegelde, met een kracht van 2.516 Britten en 1.914 Amerikanen in 1879.

De architectuur van St Andrew volgt de neo-gotische stijl bepleit door de Camden Society, met een plan waarvan de auteur onbekend blijft. Tussen 1889 en 1893 werd de kerk verrijkt met liturgische meubels ( episcopale troon, kroonluchter, preekstoel, rooster) en glas-in-loodramen getekend door Lobin en Mauméjean. Een tweede werkcampagne, aan het begin van de twintigste eeuw, voegde een begrafeniskapel (1902), een veranda (1903) en een kapel van doopvonten (1906).

De interieurdecoratie gaat verder met pre-Raphaelite ramen toegeschreven aan Arthur Louis Moore, een retable geschilderd door Hemmings (1907-1911) en elementen zoals een kalvarium (1918) of een Eerste Wereldoorlog gedenkaltaar (1919). Paloese kunstenaar Ernest Gabard droeg in 1926 bij aan een kapel. Het ensemble, van grote sierrijkdom, is sinds 2015 opgenomen als historische monumenten, waaronder de aangrenzende pastorie.

Saint Andrew illustreert de Britse culturele invloed in Pau, gekoppeld aan de toevloed van Angelsaksische bewoners in de 19e en 20e eeuw. Zijn artistieke erfgoed, het combineren van lokale ambachtslieden (Lobin, Gabard) en Engelse bedrijven (Hemmings), getuigt van deze transnationale geschiedenis. De kerk blijft een symbool van de religieuze diversiteit en internationale invloed van de stad.

Externe links