Episcopaal bezit 1107 (≈ 1107)
De vroege kerk werd eigendom van de bisschoppen van Langres.
début XIIIe siècle
Huidige bouw
Huidige bouw début XIIIe siècle (≈ 1304)
De kerk bouwen bij de Tempeliers.
1754
Restauratie van de deur
Restauratie van de deur 1754 (≈ 1754)
Nieuwe ingangsdeur van verschillende stijl.
1755-1764
Grote reparaties
Grote reparaties 1755-1764 (≈ 1760)
Werken geregisseerd door Claude Louis d'Aviler.
1795
Ommuurd deur
Ommuurd deur 1795 (≈ 1795)
Datum gegraveerd op een geblokkeerde deur.
1911
MH-classificatie
MH-classificatie 1911 (≈ 1911)
Bescherming van historische monumenten.
1972
Dakherstel
Dakherstel 1972 (≈ 1972)
Wasmiddel (lauze).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: bij decreet van 2 juni 1911
Kerncijfers
Évêques de Langres - Oorspronkelijke eigenaars
Eigenaar van de site sinds 1107.
Templiers - Bouwbedrijven
Bouwers van de huidige kerk in de 13e eeuw.
Claude Louis d'Aviler - Architect
Richt reparaties tussen 1755 en 1764.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van de Geboorte van de Notre Dame, gelegen in Gurgy-le-Château in Côte-d-Or, is een oude tempelkapel gebouwd in het begin van de dertiende eeuw. Het was onderdeel van een bolwerk gebouwd op een rotsachtige spoor, bezit van de bisschoppen van Langres sinds 1107. De architectuur weerspiegelt deze dubbele religieuze en defensieve roeping, met een asymmetrisch schip van 28 meter, bogen in kernkoppen en 14 uitlopers. De klokkentoren, 42 meter hoog, is een van de meest opmerkelijke van de Châtillonnais, met zijn drie verdiepingen van getweernde baaien.
Het heiligdom, verlicht door drie lancet baaien en een vier-feston roos, behoudt sporen van 13e-eeuwse muurschilderingen onder de coating. De ingangsdeur, in 1754, stond in contrast met de middeleeuwse stijl van het gebouw, terwijl een 13e-eeuwse deur, nu ommuurd, ooit directe toegang tot het kasteel voor de Heer Bishop mogelijk maakte. Het lavadak werd in 1972 gerestaureerd en tussen 1755 en 1764 werden grote reparaties uitgevoerd door de Parijse architect Claude Louis d'Aviler.
Tijdens de revolutie werd een deel van het meubilair, inclusief de preekstoel en beelden, vernietigd. Er is echter nog steeds een 18e-eeuws hoog altaar omzoomd door een korinthische kolom baldachin, een gouden gesneden houten tabernakel, en anonieme grafstenen versierd met kruisen en zwaarden. De kerk, geclassificeerd als historisch monument in 1911, behoort nu tot de gemeente. Zijn geplaveide grond en zijn twee verminkte stenen beelden getuigen nog steeds van zijn rijke middeleeuwse en templar verleden.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen