Kerk van Bemont à Russy-Bémont dans l'Oise

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Laurent de Bémont, gelegen in Russy-Bémont, Oise, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit het begin van de twaalfde eeuw, zoals blijkt uit de Romaanse gevel. Het schip, gebouwd in het laatste kwart van de 12e eeuw in een primitieve gotische stijl, wordt gekenmerkt door vierpartijen gewelven en een afwisseling van sterke en zwakke steun, een zeldzame arrangement in de regio. De bas-coté's en het koor daarentegen werden in de eerste helft van de 16e eeuw in vier verschillende campagnes gebouwd, wat de overgang illustreert tussen de flamboyante gotiek en de renaissance.

De klokkentoren, met uitzicht op het gebouw met zijn 25 meter hoge, werd opgericht in de tweede helft van de zestiende eeuw. De hybride stijl, het mengen van flamboyante elementen en Renaissance, is te vinden in de gemêleerde baaien van de belfort vloer en gesneden decoraties (cherub hoofden, schelpen van schelpen). Het interieur onthult een opmerkelijke architectonische complexiteit, met bogen van kernkoppen van verschillende profielen, hoofdsteden gesneden uit platte of polylobe bladeren, en boogsleutels versierd met maskers of bladeren.

Onder het Ancien Régime was Bémont afhankelijk van het bisdom Senlis, terwijl het naburige gehucht Russy-Montigny onder Soissons lag. De kerk, die eigendom was van de bisschop van Senlis, was het centrum van een onafhankelijke parochie tot 1825 toen zij zich bij Russy-Montigny voegde. Geklasseerd als historisch monument in 1927, herbergt het opmerkelijke meubels, waaronder vijftien stukken (statues, retables) die nu bewaard zijn gebleven in het Musée de l'Archerie et du Valois de Crépy-en-Valois. De Pietà van de 14e eeuw en de Maagd met het Kind van het begin van dezelfde eeuw behoren tot de oudste werken.

Het gebouw, van bescheiden afmetingen, beschikt over een schip van twee spanten, een driehoekig apse koor en asymmetrische zijden. De exterieurverhogingen, nuchter behandeld, contrasteren met de interieurrijkheid: dubbele doucin arcades, dubbele renaissance profiel, en gesneden lamp-einden. De sacristie, gesteund door het bed van de zuidkant, en de gedeeltelijk geblokkeerde ramen van het bed getuigen van de transformaties die door de eeuwen heen zijn ondergaan. Ondanks zijn sobere verschijning is St.Lawrence Church een voltooid voorbeeld van picardische religieuze kunst, gekenmerkt door opeenvolgende invloeden.

De Masses, ongeveer drie keer per jaar gevierd, herinneren aan haar huidige rol in de parochie van Saint-Sébastien in Crépy-en-Valois. De aangrenzende begraafplaats, omzoomd door prive-eigendompen, en de positie met uitzicht op de vallei van de herfst markeren zijn verankering in het lokale landschap. Het houtwerk van het koor, de ontbrekende glas-in-lood ramen en sporen van architectonische polychromie roepen een verleden decoratieve rijkdom, nu gedeeltelijk gewist.

Externe links