Bouw van de kapel XVe siècle (≈ 1550)
Periode van oprichting door het commandokantoor.
8 février 1926
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 8 février 1926 (≈ 1926)
Officiële bescherming van het gebouw.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk van Courtesserre: inschrijving bij decreet van 8 februari 1926
Kerncijfers
Information non disponible - Geen namen genoemd in de bronnen
De oprichters of bewoners zijn niet gedocumenteerd.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Courtesserre, gelegen in Courpière in de Puy-de-Dôme, is een 15e-eeuwse kapel, het laatste architectonische overblijfsel van de Orde van Malta die dit dorp in de middeleeuwen bezette. Het Latijnse dwarsvlak bestaat uit een schip met een vierkante spanwijdte, een apsis met een gesneden strook en twee rechthoekige transepten rondom een centraal kruis. Een vierkante bijgebouw, grenzend aan het zuid transept, herbergt een wenteltrap waarvan de westelijke muur strekt de gevel van het schip. De vijf overspanningen van het gebouw zijn gewelfd met ribbels, terwijl de gewelven van het koor rusten op gebeeldhouwde vlammen, getuigenissen van middeleeuws vakmanschap.
Geclassificeerd als Historisch Monument bij decreet van 8 februari 1926, illustreert deze kerk de bescheiden maar functionele religieuze architectuur van de ziekenhuizen. De staat van instandhouding en zijn stilistische kenmerken (voûts, cross plan) maken het een voorbeeld van landelijke kapellen gekoppeld aan de militaire en religieuze orden van de 15e eeuw. De eigendom van het gebouw behoort nu tot de gemeente Courpière, hoewel de toegang en het huidige gebruik (bezoeken, evenementen) niet zijn gespecificeerd in de beschikbare bronnen.
De locatie van de kerk, aangeduid als "a priori bevredigend" (niveau 6/10), plaatst het monument op het adres 9020 Courtesserre, 63120 Courpière, in een gebied gemarkeerd door de geschiedenis van Maltese commandanten in Auvergne. Deze instellingen, vaak gelegen langs bedevaartsroutes of handelsroutes, speelden een spirituele, charitatieve en strategische rol. De afwezigheid van gedetailleerde geschreven sporen van de oprichters of latere transformaties van het gebouw beperkt de kennis van de evolutie ervan, maar de inscriptie als Historische Monumenten onderstreept haar erfgoed belang.