Kerk van Druval à Beaufour-Druval dans le Calvados

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame de Druval kerk, gelegen in het dorp Beaufour-Druval (Calvados, Normandië), is een religieus gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de late 12e of 13e eeuw volgens de waarnemingen van Arcisse de Caumont. De architectuur combineert elementen uit de dertiende, veertiende, zestiende en zeventiende eeuw, die de stilistische evoluties van deze perioden weerspiegelen. De klokkentoren, van achthoekige vorm en bedekt met leisteen, is een opmerkelijk kenmerk, terwijl de westerse poort, versierd met 14de eeuwse toren, en de 17de eeuwse veranda illustreert deze temporale diversiteit.

De kerk werd in 1935 geclassificeerd voor haar locatie, vooral voor haar boompad, later vervangen door kernkop gesneden thuyas na het kappen van de dennenbomen in 1977 om veiligheidsredenen. Een opmerkelijke als meer dan 20 meter hoog blijft vandaag de dag. Het gebouw zelf werd op 13 maart 1975 als historische monumenten genoemd. Historisch gezien was de benoeming van de kerk de verantwoordelijkheid van de abdij Notre-Dame du Bec, een link die het belang van religie en erfgoed in de regio onderstreept.

Arcisse de Caumont, in zijn 19e eeuwse geschriften, noemt architectonische details zoals een lancet venster versierd met grijs in het noorden muur, evenals Latijnse inscripties afgekort in hoofdletters. Deze elementen, hoewel gedeeltelijk gewijzigd of geblokkeerd, getuigen van het rijke verleden van het gebouw. Binnen bevinden zich achttiende-eeuwse schilderijen van twee altaren, die een artistieke dimensie aan dit erfgoed toevoegen. De kerkstructuur, met zijn toren tussen het koor en het schip, is ook een voorbeeld van de ruimtelijke indeling die kenmerkend is voor de Normandische kerken.

Externe links