Kerk van de Aanname à Grancey-sur-Ource en Côte-d'or

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Aanname van Grancey-sur-Ource, gebouwd tussen 1832 en 1837, vervangt een 16e-eeuwse middeleeuwse priorij, de Val des Dames, die al pelgrims trok. Deze plaats van eredienst, die werd een lokaal industrieel centrum na de transformatie van zijn stud in een smederij in 1655, gerechtvaardigd in de negentiende eeuw de bouw van een groter gebouw om de 1200 inwoners van de gemeente te dienen. Het project, oorspronkelijk toevertrouwd aan de architect Simon Tridon in 1831, werd voltooid door Roze-Couturier, die een neoklassieke kerk richtte op een voorgebergte toegankelijk via trappen.

De architectuur van de kerk is geïnspireerd op regionale modellen, met een dorische portico gevel die doet denken aan die van Voulaines-les-Templiers en d-Ampilly-le-Sec, gemaakt door dezelfde architect tussen 1827 en 1830. Het schip, gebogen in een wieg en geflankeerd door onderpanden, wordt verlicht door ramen, terwijl het koor geniet van een Byzantijnse koepel. De zijkapellen, gewijd aan de Maagd en Saint Quentin, vullen dit harmonieuze ensemble aan, waarbij klassieke en lokale invloeden worden gemengd.

De kerkmeubilair, bijzonder rijk, heeft 48 inventaris items, waaronder werken voorafgaand aan de bouw. Er is een polychrome houten standbeeld van de 17e en 18e eeuw (Vierge, Saint Cecile, Saint John de Doper, Sint Nicolaas), schilderijen zoals de aanbidding van de herders (na Rubens) of werken van de plaatselijke schilder Charles Ronot (1820?), auteur van de kruisweg en drie monumentale schilderijen van het heiligdom. Liturgische objecten, zoals vijf 18e-eeuwse processie sticks en een klok van 1792, getuigen van de culturele continuïteit van de site.

Gerangschikt een historisch monument in 1994, de kerk illustreert de architectonische en religieuze evolutie van Bourgondië in de 19e eeuw. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de industriële en demografische dynamiek van Grancey-sur-Ource, gekenmerkt door de transformatie van een plattelandspriester in een grote plaats van eredienst, aangepast aan de behoeften van een groeiende bevolking. De bescherming van het gebouw en de meubels onderstreept het belang van het erfgoed, zowel lokaal als regionaal.

Externe links