Bliksem vernietigt gedeeltelijk de klokkentoren 29–30 août 1725 (≈ 30)
Vuur door een storm.
XIe–XIIe siècle
Bouw van de eerste kerk
Bouw van de eerste kerk XIe–XIIe siècle (≈ 1250)
Oratorium vervangen door een eerste kerk.
1504
Tweede gebouwde kerk
Tweede gebouwde kerk 1504 (≈ 1504)
Vervanging van het vorige gebouw.
1694
Herstel door Abbé Husson
Herstel door Abbé Husson 1694 (≈ 1694)
Werk aan het bestaande gebouw.
1717–1718
Reconstructie door pater Florent
Reconstructie door pater Florent 1717–1718 (≈ 1718)
Nef, koor en sacristie opnieuw.
1900
Grote restauratie van de twintigste eeuw
Grote restauratie van de twintigste eeuw 1900 (≈ 1900)
Glas, orgel en altaren toegevoegd.
2003
Seismische schade
Seismische schade 2003 (≈ 2003)
Aardbeving beschadigt het gebouw.
2019–2021
Vervanging van belfort
Vervanging van belfort 2019–2021 (≈ 2020)
Structuur in gedeolidariseerde eik geïnstalleerd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Abbé Husson - Hoofd van de werkzaamheden
Herstel van de kerk in 1694.
Abbé Florent - Kerkbouwer (1710
Regisseerde de belangrijkste werken van 1717.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van de Aanname van Onze-Lieve-Vrouw van Ban-de-Laveline vindt zijn oorsprong tussen de 11e en 12e eeuw, toen een eerste kerk werd gebouwd op de fundamenten van een oratorium. In 1504, werd een tweede kerk gebouwd op dezelfde site en gerestaureerd in 1694 door Abbé Husson. Deze vroege structuren markeerden het begin van een lokale religieuze geschiedenis geworteld in het Vogezenlandschap.
Onder impuls van pater Florent (1710 Het werk, dat 4,465 pond kost, veranderde de oriëntatie van het gebouw (van noord-zuid naar oost-west) en betrof het schip, koor en sacristie. Het werk werd ontvangen in 1718, maar een brand veroorzaakt door bliksem in 1725 gedeeltelijk beschadigde de klokkentoren, reeds verzwakt door de toevoeging van herschikte klokken datzelfde jaar.
In de 20e eeuw werd een nieuwe restauratiecampagne gelanceerd in 1900, waaronder de installatie van glas-in-lood ramen, de bouw van zijaltaren en de reparatie van het orgel. In de eenentwintigste eeuw werd na de aardbeving van 2003 dringend werk verricht, gevolgd door de vervanging van de oude belfort door een onopgeloste eiken structuur van het metselwerk (project gevalideerd in 2019, gelanceerd in 2021). Een publiek abonnement ondersteund dit werk, met de nadruk op de lokale gehechtheid aan dit erfgoed.
De kerkklokken, Marie-Madeleine, Marie-Jeanne en Jeanne-Marguerite, werden in 1506 geïnstalleerd en in 1717 herbouwd. Hun toegenomen gewicht verzwakte de klokkentoren, wat latere interventies rechtvaardigt. Vandaag de dag blijft het gebouw een religieus en architectonisch symbool, geïntegreerd in de gemeenschap van parochies van de Heilige Drie-eenheid in Bertrimoutier.
De kerk herbergt ook een kolonie grote Murines op zolder, die haar parallelle ecologische rol illustreert. Zijn geschiedenis weerspiegelt de uitdagingen van het behoud van een cultureel, spiritueel en natuurlijk erfgoed in een regio gekenmerkt door de Vogezen en het bisdom Saint-Dié.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen