Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van de Décollation-de-Saint-Jean-Baptiste de Traves, gelegen in het departement Haute-Saône, werd gebouwd tussen 1746 en 1749 onder impuls van de parochiepriester Pierre Nicolas Humbert, lid van de gemeenschap van missionarispriesters van Beaupré. De bouw ervan werd mogelijk gemaakt door de verkoop van gemeenschappelijk hout, goedgekeurd door de Raad van State in 1745 en de toekenning van werk aan de bisontin ondernemer Pierre Joseph Amodru voor 16.000 pond. Het land werd verworven van de markies Louis Bénigne de Bauffremont, en de eerste steen werd gelegd op 13 mei 1746. Hoewel de architect onbekend blijft, is het plan gecentreerd in het Griekse kruis en inspireert de koepel waarschijnlijk de tekeningen van Nicolas Nicole, een medewerker van de parochiekerk Humbert.

De bouw mobiliseerde de inwoners van Traves en Bucey-lès-Traves, met extra financiering uit een tweede verkoop van hout in januari 1746. De kerk werd gezegend op 8 november 1747 maar het werk van de pastorie duurde tot 1749. Ondanks het vertrek van Humbert in 1748 hield hij op afstand toezicht op de interieurdecoratie, waaronder de altaarstukken van Claude Charles Garnier (1720 De meubels, beelden en ijzerwerken van de achttiende eeuw, evenals de koepel geschilderd door Joseph Garret in 1880, getuigen van dit bewaard gebleven barokke erfgoed.

Een historisch monument in 1998, de kerk onderging opmerkelijke restauraties: de toevoeging van een lantaarn aan de klokkentoren door Louis Moreau in 1829, de verbetering van interieur vergulding en schilderkunst onder leiding van architecten Lebeuffe en Renahy in 1840, en de volledige renovatie van de structuur en het dak door Richard Duplat tussen 2011 en 2012. Zijn gedurfde plan, zeldzaam in Franche-Comté, en zijn geschiedenis van koninklijk bosbeheer onder Colbert maakte hem een unieke getuige van de religieuze kunst van de Verlichting.

Het gebouw, eigendom van de gemeente, herbergt een aangrenzende begraafplaats en behoudt een klokkentoren typisch voor het gebied. De meubels, die sinds 1959 in historische monumenten zijn ingeschreven, en de gecentreerde architectuur maken het tot een emblematische plaats van het erfgoed van de Haut-Saône, met name bestudeerd door historicus Jean-Louis Langrognet in het kader van het Archeologisch Congres van Frankrijk (2020).

Externe links