Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van de Geboorte van de Heilige Maagd van Bruys dans l'Aisne

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique
Aisne

Kerk van de Geboorte van de Heilige Maagd van Bruys

    2 Rue des Juifs
    02220 Bruys
Église de la Nativité-de-la-Sainte-Vierge de Bruys
Église de la Nativité-de-la-Sainte-Vierge de Bruys
Crédit photo : Faberventi - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
Fin XIIe siècle
Bouw van het schip
XIIIe siècle
Bouw van het koor
XVIe siècle
Toegevoegd trappenkoepel
1674
Wijziging van de collitor
Août 1918
Schade in de Eerste Wereldoorlog
8 juin 1920
Historisch monument
1925-1927
Catering door Lucien Sallez
1955-1962
Restauratie door Maurice Berry
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: bij decreet van 8 juni 1920

Kerncijfers

Émile Brunet - Architect van historische monumenten Auteur van het ranglijstrapport in 1920.
Lucien Sallez - Architect restaurateur Herstel de kerk tussen 1925 en 1927.
Maurice Berry - Architect restaurateur Interventie op het schip (1955-1962).

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van de Geboorte-de-la-Sainte-Vierge de Bruys, gelegen in het departement Aisne in de regio Hauts-de-France, is een religieus gebouw gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw. Het schip, gedateerd uit het einde van de 12e eeuw, wordt uitgebreid door een 13e eeuws koor, hoger en gewelfd met kernkoppen. Dit koor bestaat uit een lange spanwijdte en een vierkante spanwijdte, gescheiden door pilaren die vergelijkbaar zijn met die van het schip, maar geschorst op het niveau van de hoofdsteden. De verlichting komt van gebogen nave baaien en grote lancet openingen met oculus voor het koor.

In de 16e eeuw werd een achthoekige traptoren toegevoegd ten noorden van de eerste spanwijdte van het koor, en een kleine baai werd doorboord in de noordelijke muur van het schip. De westelijke gevel, aan de andere kant, werd herontworpen (deur en baai) waarschijnlijk in de zeventiende eeuw. De parochie was afhankelijk van het bisdom Soissons. De abdij van Chartruve, een buurman, is de belangrijkste decimate.

De kerk leed schade in augustus 1918 toen het Duitse leger zich terugtrok. Een historisch monument in 1920 over het verslag van Émile Brunet, architect van de historische monumenten, is het onderwerp van diverse restauratiecampagnes. Lucien Sallez kwam tussenbeide op de traptoren (1925), de uitlopers, het koor en het schip (1926-1927), terwijl Maurice Berry het schip opnieuw herstelde tussen 1955 en 1962. Dit werk beoogt het behoud van een gebouw dat gekenmerkt wordt door bijna negen eeuwen geschiedenis, waarbij Romaanse en Gotische invloeden worden gemengd.

De kerk onderscheidt zich door haar eenvoudige plan en haar gevarieerde architectonische elementen, die de stilistische evoluties en liturgische behoeften van de verschillende bouwperiodes weerspiegelen. Zijn ranking in 1920 onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor zijn architectuur als zijn historische rol in de regio. Vandaag de dag blijft het een getuigenis van de religieuze en architectonische tradities van Noord-Frankrijk, van de middeleeuwen tot de Eerste Wereldoorlog.

Externe links