Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van de Calan Trinity, gelegen in Morbihan, is een gebouw waarvan de exacte oorsprong onzeker blijft. De Tempeliers worden soms aan de Tempeliers toegeschreven en dateren uit de 12e eeuw, hoewel de eerste schriftelijke vermelding in 1387 verscheen in het archief van de Kathedraal van Vannes. De enige bewezen datum is 1425, gegraveerd op een zandsteen van het koorframe, suggereert werk of gedeeltelijke reconstructie op dat moment. Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1930, presenteert een mix van romaanse (nef, kruis van de transept) en gotische (15de eeuwse koor), met een vierkante toren overtroffen door een pijl herboren in de 19de eeuw.

Het schip, met drie structureel overdekte schepen, opent aan de onderzijde door bogen in het midden van een hanger rustend op hoofdsteden gesneden met geometrische en gestileerde plant motieven, typisch voor Bretonse Romaanse kunst. Het kruis van de transept, met name rijk aan ornamenten, vermenigvuldigt de toegewijde kolommen en hoofdsteden, die een opmerkelijke architectonische beheersing tonen. Een buitengalerij, verdeeld in ossuarium aan de westkant, loopt langs de zuidmuur, ondersteund door hoofdzuilen. Fragmenten van romaanse muurschilderingen, ontdekt in 1986, tonen bijbelse scènes zoals de toegang van Christus tot Jeruzalem of het avondmaal.

Het koor, herbouwd in de 15e eeuw, opent zich op de zekerheden door gebroken bogen, in tegenstelling tot de romaanse stijl van de rest van het gebouw. Het meubilair bevat elementen uit de 15e tot de 19e eeuw, zoals een beeld van de Maagd met kind of een 16e eeuws bentier. De kerk deelt architectonische overeenkomsten met andere Romaanse kerken in Pourlet (Ploërdut, Priziac, Langonnet), vooral in de abstracte stilering van sculpturen. De classificatie in 1930 onderstreept het belang van het erfgoed, ondanks het ontbreken van precieze archieven over de oorspronkelijke bouw ervan.

De Romaanse toren, met een pijl in de 19e eeuw, domineert het gebouw. Het belfort, van Romaanse oorsprong, en het frame van 1465 (door een gegraveerde zandsteen) getuigen van opeenvolgende veranderingen. De westelijke poort, herbouwd in de 19e eeuw, en een onbekend wapenschild uit de 15e eeuw dragen bij aan het historische mysterie. De kerk, eigendom van de gemeente, blijft een belangrijke getuigenis van Bretonse religieuze kunst, het mengen van hypothetische, Romaanse en Gotische Tempeliers invloeden.

Externe links