Gedeeltelijke classificatie 10 août 1932 (≈ 1932)
Apse, span en western raam geclassificeerd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk, met uitzondering van partijen ingedeeld: inschrijving bij beschikking van 17 april 1926; Apse van het koor, spanwijdte ondersteunend de klokkentoren en westelijke venster: bij beschikking van 10 augustus 1932
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Notre-Dame du Vaudreuil, gelegen in de gelijknamige gemeente Normandië, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de twaalfde eeuw. Zijn koorapse, gedateerd uit deze periode, is de oudste vestige die vandaag nog zichtbaar is. Dit monument illustreert de Romaanse architectuur, kenmerkend voor de landelijke kerken van de middeleeuwse periode in boven Normandië.
De 16e en 18e eeuw markeerden fasen van transformatie of uitbreiding van het gebouw, hoewel de bronnen de precieze aard van deze veranderingen niet specificeren. De kerk werd gedeeltelijk geclassificeerd en ingeschreven onder de titel van Historische Monumenten: de abside, de spanwijdte van de klokkentoren en het westelijke venster werden geclassificeerd in opdracht van 10 augustus 1932, terwijl de rest van het gebouw (behalve de geclassificeerde delen) werd ingeschreven op 17 april 1926. Deze bescherming toont aan dat het erfgoed belangrijk is.
De kerk van de Notre Dame is eigendom van de gemeente Vaudreuil en speelt een centrale rol in het lokale leven, zowel religieus als cultureel. De locatie, op 30 Rue de l'Église, maakt het een historische en geografische bezienswaardigheid voor bewoners en bezoekers. De nauwkeurigheid van de locatie wordt geschat op "doorlaatbaar" (noot 5/10), gebaseerd op beschikbare gegevens, wat suggereert dat een geografische identificatie moet worden verfijnd.
Het monument maakt deel uit van een Normandische context waar parochiekerken, vaak herbouwd of aangepast door de eeuwen heen, de evolutie van architectonische stijlen en liturgische behoeften weerspiegelen. In de middeleeuwen dienden deze gebouwen als aanbiddingsplaatsen, maar ook als gemeenschapsbijeenkomsten die het sociale en religieuze landschap van de regio markeren. Hun behoud maakt het nu mogelijk om de lokale historische dynamiek te begrijpen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen