Kerk van Piennes à Piennes-Onvillers dans la Somme

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Martin de Piennes-Onvillers, gelegen in het departement Somme in de regio Hauts-de-France, vindt zijn oorsprong in de 9e eeuw, wanneer een eerste plaats van christelijke aanbidding wordt bevestigd in het dorp. In de 12e eeuw vestigden de monniken van de abdij van Saint-Corneille de Compiègne een klooster, met name de schuur van de plaatselijke tienden. De bouw van het huidige gebouw begon aan het einde van de 15e eeuw, waarschijnlijk onder leiding van Jean Vaast, architect van de kathedraal van Beauvais, voor de gewelven. De kerk, in flamboyante gotische stijl, is gebouwd in steen en bedekt met leien, met een bepaald vlak waar het centrale schip wordt geflankeerd door bodems loodrecht op de vijf spanten.

In de 17e eeuw leed de kerk grote schade tijdens de Spaanse invasie in 1636, waar het koor werd verbrand door de soldaten van Ottavio Piccolomini. Een eeuw later, in 1792, markeerde de Franse Revolutie een nieuw keerpunt: het kruis van de klokkentoren werd omgehakt, de seigneuriale kluis werd ontheiligd en het gebouw veranderde in een salpeterfabriek. Ondanks deze gebeurtenissen werd de kerk geclassificeerd bij decreet van 6 april 1908, waarin haar erfgoedwaarde werd erkend.

In augustus 1918 werd het dorp Piennes-Onvillers tijdens het offensief van de Honderddaagse gebombardeerd, waardoor het gebouw tot enkele muren werd teruggebracht. Tussen 1920 en 1933, tijdens de inter-oorlogsperiode, werd een complete restauratie uitgevoerd, waardoor karakteristieke elementen zoals de dubbele poort in mandengreep en de flamboyante gotische ramen konden worden hersteld. Binnenin overleefden alleen de 16e eeuwse doopvonten de vernietiging, terwijl het meubilair, inclusief een werkbank, volledig verloren ging.

De kerk van Sint-Martin onderscheidt zich vandaag door zijn klokkentoren met een leien pijl en zijn afgeronde apsis. De geschiedenis weerspiegelt de politieke en militaire omwentelingen die Picardië kenmerkte, terwijl de veerkracht van lokale gemeenschappen die gehecht zijn aan hun religieuze erfgoed wordt geïllustreerd. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een belangrijk architectonisch en historisch symbool in het landschap van Hauts-de-France.

Externe links