Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Nicolas-la-Chapelle vindt zijn wortels in de middeleeuwse geschiedenis van de Val-d-Arly. Aan het eind van de 11e eeuw stichtten de Benedictijnen de Priorij van Megève, waar de parochie van Saint-Nicolas-la-Chapelle aanvankelijk afhankelijk was, de eerste die werd onthecht. De heilige Franciscus de Sales predikte er in 1606 in een primitieve kerk, toen samengesteld uit een schip met een stand, een koor en zes kapellen. Dit gebouw, genoemd als oud in 1701, dreigde in het midden van de achttiende eeuw te verwoesten.

In 1766 beval het bisdom de wederopbouw van de kerk, waarbij de plannen werden toevertrouwd aan de architecten Quenot en Jean Dupuy. Het nieuwe gebouw keurt een Latijns kruisplan goed met een uniek schip en transept. De retables van het transept, het hoge altaar en zijn baldaquin zijn gemaakt door kunstenaars Joseph Gillardi en Jean-Charles Moulin. De schilderdecoratie, uitgevoerd in 1866, werd in 1942 gerestaureerd door Henri Modena, vervolgens in 1977 door Faurot en Garnier. De kerk, beschermd door een decreet van 20 juni 1989, belichaamt nu een Savoyard religieus en artistiek erfgoed.

Het gebouw weerspiegelt de stilistische en liturgische evoluties van zijn tijd, waarbij middeleeuwse erfgoed en barokke invloeden worden gemengd. Zijn geschiedenis illustreert ook het belang van Benedictijnse prioriteiten in de alpiene religieuze organisatie, evenals de rol van bisschoppen bij het behoud van plaatsen van eredienst. De opeenvolgende restauraties van de 19e en 20e eeuw getuigen van een voortdurende wens om dit lokale erfgoed, dat nu eigendom is van de gemeente, te versterken.

Externe links