Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Santa Maria à Pruno

Kerk van Santa Maria

    D36
    20213 Pruno

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1000
…
1500
1600
1700
1800
1900
2000
951
Eerste vermelding van de kerk
XVe siècle
Bezitsverandering
1646
Kapel in ruïnes
1954
Herstel van het gebouw
18 octobre 1983
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk van Santa Maria (Box B 320): Beschikking van 18 oktober 1983

Kerncijfers

Mathilde d'Ampugnani - Gravin Hij vroeg om zijn begrafenis in 951.
Marliani - Bisschop van Mariana en Accia De ruïnes gemeld in 1646.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Santa Maria de Pruno, gelegen in boven Corsica, is een religieus gebouw van romaanse architectuur, gebouwd voornamelijk in de 11e en 12e eeuw. Het is onderscheiden door zijn langwerpige vlak, bestaande uit een enkel schip bedekt met een schijnbare houten frame en een gewelfde apse in cul-de-four. Het bouwapparaat onthult twee verschillende fasen: de oudste, zichtbaar op de noordelijke muur en een deel van de zuidelijke muur, maakt gebruik van platte stenen afwisselend met gesneden platen, typisch voor lokale middeleeuwse technieken.

De kerk werd oorspronkelijk gehecht aan de Benedictijner abdij van San Salvador en San Mamiliano, gelegen op het eiland Monte Cristo. Al in 951, werd het genoemd als bestaande, de gravin Mathilde d'Ampugnani zelfs vragen hem om daar begraven te worden. In de 15e eeuw ging het voorbij onder het bezit van de Camaldules, een hervormde kloosterorde. Een Romaanse kapel, waarschijnlijk gebouwd tussen de 12e en 13e eeuw, werd in 1646 in ruïnes geciteerd tijdens een pastoraal bezoek, alvorens in 1954 gerestaureerd te worden.

Geclassificeerd als Historisch Monument in 1983, de kerk van Santa Maria illustreert de nauwe banden tussen Corsicaanse religieuze gemeenschappen en lokale overheden in de Middeleeuwen. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook de architectonische en spirituele transformaties van de regio, gekenmerkt door Benedictijnse invloeden en vervolgens Camaldules. Moderne restauratie heeft dit erfgoed behouden, hoewel de exacte locatie blijft ongeveer volgens de beschikbare bronnen.

De huidige structuur behoudt sporen van de twee bouwperiodes, met een karakteristiek schip en een cul-de-four apse. De gebruikte materialen, zoals platte stenen en platen, getuigen van de lokale hulpbronnen en knowhow van de tijd. Ondanks verslagen van ruïnes in de 17e eeuw, overleefde het gebouw dankzij latere interventies, en benadrukte het historische en culturele belang ervan voor Pruno en Haute-Corse.

Externe links