Kerk van Viellenave à Bergouey-Viellenave dans les Pyrénées-Atlantiques

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Viellenave, gelegen in Bergouey-Viellenave in de Pyrénées-Atlantiques, is een gebouw uit het midden van de 13e eeuw, gekenmerkt door een architectonische overgang tussen romaanse en gotische stijlen. Het bestaat uit een enkel schip van drie spanten en een gewelfd veelhoekig heiligdom, waarvan de aderen vallen op fijne kolommen. De westelijke poort, in de volledige hoekboog, wordt gekenmerkt door een originele tympanum bestaande uit drie gesneden platen die arcades oproepen. De kerk, een voormalige priesterkapel, werd gehecht aan een priorij en een pelgrimsziekenhuis, getuige zijn rol op een pad naar Santiago de Compostela.

Het gebouw behoudt defensieve elementen zoals een versterkte veelhoekige trapkoepel en smalle gebogen ramen. In 1279 werd graaf Arnault Guilhem de Gramont daar begraven. Grote werken vonden plaats in 1857-1860 onder leiding van architect Charles Necess, met een spanwijdte en een klokkentoren. In 1920 werd de kerk gerestaureerd. Haar verhaal is verbonden met dat van de kerk van Arancou, waarvan ze wordt beschouwd als een "dochter.".

De omringende toponymische sporen, zoals het ziekenhuis (buurhuis) of La Borde Lespitau (bij de boerderij), herinneren aan zijn middeleeuwse ziekenhuisroeping. De site, hoewel gewijzigd, blijft een belangrijk voorbeeld van de religieuze architectuur van deze cruciale periode, waarbij geestelijke, defensieve en liefdadige functies op pelgrimspaden worden gemengd.

Externe links