Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Louis kerk, bekend als een decadenal, werd aan het einde van de 17e eeuw gebouwd door architect Augustin-Charles d'Aviler, door koninklijke orde in Languedoc. In 1702 eert ze Lodewijk IX, patroonheilige van Sète. Zijn status als "dean" kerk onderstreept het belang als de stad's eerste plaats van eredienst, opgericht op de site van een tijdelijke houten kapel uit 1666. Het gebouw, rechthoekig, combineert een uniek schip met zijkapellen, een opvallende transept, en een plat nachtkoor. De crossover van het transept is gewelfd in koepel op hangers, terwijl de gevel, tripartiet, is versierd met pilasters en klassieke vormen.

In de 19e eeuw onderging de klokkentoren grote veranderingen: de oude smeedijzeren campanile werd vervangen door een open ijzeren en zinken lantaarn, toegankelijk door een wenteltrap. In 1869 werd een zeven meter hoog koperen standbeeld van de maagd Regina Maris, oorspronkelijk verguld met blad, op het zonneterras geïnstalleerd. Het werk van beeldhouwer Benjamin Cusson symboliseert de maritieme verbinding van Sète. In de 18e eeuw werden honderden Setois begraven in de kapelkluizen, wat de begrafenispraktijken van die tijd weerspiegelt.

De kerk herbergt twee orgels geclassificeerd als historische monumenten: de eerste, gebouwd door Prosper-Antoine Moitessier in 1843, werd gerestaureerd door Alain Sals in 1975; de tweede werd geclassificeerd in 1994. De klokkentoren, vroeger voorzien van twee klokken van Jean Poutingon (1761), herbergt nu een hommel van 1924 en twee andere klokken van 1914 en 1924. In 1989 werd een historisch monument opgericht, de kerk van Saint-Louis belichaamt zowel het religieuze, architectonische als maritieme erfgoed van Sète.

Externe links