Latijnse Kerk à Cargèse en Corse-du-sud

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De zogenaamde Latijnse kerk van Cargesis, gebouwd in de eerste helft van de 19e eeuw, belichaamt de gemeenschap verdeeldheid van de periode. In 1817 lanceerden niet-Griekse families een abonnement om een Latijnse rite ereplaats te bouwen, onderscheiden van de bestaande Grieks-orthodoxe kerk. Het werk van het schip en zijkapellen strekte zich uit van 1825 tot 1828, maar het gebouw leed grote schade tijdens een storm in 1835, die een restauratie onder leiding van architect Louis Brunetti in 1837.

Tussen 1847 en 1848 werd de toren toegevoegd door de ondernemers Rocchiccioli en Castiglioni, met een vierkant plan met een lantaarn. Het gewelfde schip in wieg en het apse koor in cul-de-four weerspiegelen een sobere neoklassieke stijl. Het interieur gaat laat verder: het beschilderde decor van het schip werd gemaakt door Edmond Rocchiccioli tussen 1970 en 1975, terwijl het koor tussen 1992 en 1997 werd gedecoreerd door Russische schilders Anastassiya Sokolova en Valeri Chernoritski.

Gerangschikt Historisch Monument in 1989, de kerk behoudt originele elementen zoals de klokken gesmolten in 1887 door Ferdinand Farnier. Zijn langgerekte plan, zijkapellen en golvende pediment illustreren een synthese tussen lokale traditie en continentale invloeden. Het gebouw, eigendom van de gemeente, blijft een symbool van de coëxistentie van de Latijnse en Griekse riten in Corsica in de 19e eeuw.

Externe links