Eerste uitbreidingen 1827 (≈ 1827)
Financiering van 15 500 F toegewezen.
1840–1856
Wederopbouwsprojecten
Wederopbouwsprojecten 1840–1856 (≈ 1848)
Koloniale fondsen en goedgekeurde schattingen.
1891
Vernietiging door cycloon
Vernietiging door cycloon 1891 (≈ 1891)
De kerk is volledig verwoest.
fin XVIIIe siècle
Eerste overdracht
Eerste overdracht fin XVIIIe siècle (≈ 1895)
Verhuizen van kerk naar oosten.
1903
De eerste steen leggen
De eerste steen leggen 1903 (≈ 1903)
Begin van de huidige constructie.
1907
Voltooiing van de werkzaamheden
Voltooiing van de werkzaamheden 1907 (≈ 1907)
Onder leiding van Abbé Tostivit.
1962
Reconstructie van de klokkentoren
Reconstructie van de klokkentoren 1962 (≈ 1962)
Baksteen en gewapend beton.
1995
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 1995 (≈ 1995)
Officiële bescherming van het terrein.
2009
Einde restauratie
Einde restauratie 2009 (≈ 2009)
Grote werken voltooid.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kerk, inclusief het hof en haar aanpak (zie A 90): bij beschikking van 16 maart 1995
Kerncijfers
Abbé Tostivint - Parochiepriester
Het werk werd geleid (1905/1913).
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van de Heilige Geest, oorspronkelijk gelegen op de plaats van het huidige ziekenhuis van de gemeente, werd aan het eind van de achttiende eeuw verder naar het oosten overgebracht. Al in 1827 werd hij als te klein beschouwd en kreeg hij een financiering van 15 500 F voor zijn uitbreiding, met gedeeltelijk hergebruik van het oude materiaal van de structuur. De aanhoudende problemen (veterositeit, overstromingen) leidden tot een wederopbouwproject in 1840, met 10.000 F op een koloniaal fonds van 61.500 F, maar het werk werd uitgesteld tot 1855, toen een kostenraming van 85.000 F werd goedgekeurd.
Ondanks extra toewijzingen in 1856 (20.000 F) en reparaties in 1866 en 1884 werd de kerk verpletterd door de cycloon van 1891. De eerste steen van het huidige gebouw werd gelegd in 1903, met de voltooiing van de belangrijkste werken in 1907 onder leiding van Abbé Tostivit (1905/1913). De klokkentoren, verwoest door Cyclone Edith in 1962, werd herbouwd in baksteen en gewapend beton. Grote restauraties eindigden in 2009, na decennia van intermitterend werk.
Architectureel wordt de gevel voorafgegaan door drie rechte trappen die leiden tot gebogen en rechthoekige deuren, omlijst met pilasters. Het interieur bestaat uit drie beuken en een halfrond koor bedekt met een valse boog gelambriseerd in half-coupole. De materialen mengen gecoate balgen, gesneden steen voor baaien en hoekkettingen, en decoratieve elementen zoals volutes en Latijns marmeren platen. De kerk, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 1995, blijft een symbool van veerkracht voor de klimatologische en historische gevaren van Martinique.
Tijdens de restauratieperiodes werden de kantoren tijdelijk overgebracht naar de grote gemeenschappelijke markt, waar ook enkele beelden werden verplaatst. De huidige locatie, gelegen aan de Rue Capitaine-Pierre-Rose, behoudt sporen van opeenvolgende reconstructies, die de architectonische evolutie en milieu-uitdagingen van de regio weerspiegelen. Het eigendom behoort nu tot een cultvereniging, die haar centrale rol in het gemeenschapsleven volhardt.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen