Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van de oude Lugo, gewijd aan de heilige Michael, werd gebouwd in de 11e eeuw in ijzerwaren zandsteen in het hart van het Landes bos, op de site van het voormalige dorp Lugo, nu uitgestorven. Dit middeleeuwse dorp had zich ontwikkeld bij de kruising van twee historische paden: de Bordeaux-Dax (naar Spanje) en de La Teste-de-Buch-Bazas route, beide genomen door de pelgrims van Saint-Jacques-de-Compostelle. De Leyre Ford, drijvend voor het vervoer van hout en zout, speelde een belangrijke economische rol, hoewel de winter oversteken was gevaarlijk.

De daling van Lugo begon in de 18e eeuw na de verplaatsing van de loop van Leyre en de aanleg van de Bordeaux-Bayonne koninklijke weg, die door Belin. Het dorp verhuisde geleidelijk naar het huidige Lugos, 5 km zuidwesten. De kerk, verlaten rond 1849 na de bouw van een nieuwe plaats van aanbidding in het dorp, behoudt sporen van zijn verleden: een 15e eeuwse klokkentoren (ter vervanging van een primitieve klokkentoren), een klok uit 1643, en een kapel Notre-Dame toegevoegd in de 17e eeuw. Zijn begraafplaats, omgeven door een muur die nu uitgestorven is, werd verlaten in het begin van de twintigste eeuw.

In het Romaanse schip bevinden zich 15e-eeuwse muurschilderingen, herontdekt in 1955 door Abbé Thomas. Deze fresco's illustreren thema's in verband met de Compostellaanse pelgrimstochten: de zeven hoofdzonden, het gezegde van de drie doden en de drie levenden (herroeping van sterfelijkheid), en het wonder van de slinger-afhankelijke (Jacquarische legende). Een veyrin (opening gemuteerd in de apsis) diende waarschijnlijk doopsels, volgens een pre-christelijke Aquitaine traditie van baby passage door smalle openingen. De huidige glas-in-lood ramen, geïnstalleerd in de jaren 1950, vervangen originele Romaanse baaien.

In 1957 werd een Historisch Monument opgericht en de kerk profiteerde van grote restauraties: dak (50s en 1998), klokkentoren (2005). Het meubilair omvat standbeelden van Notre-Dame de la Vallée en Saint Michel, evenals een Heilige Jacques die een kind draagt en herinnert aan zijn rol als podium op de paden van Compostela. De aquarellen van de fresco's, gemaakt in 1955, worden bewaard in het Musée de l'Homme in Parijs in afwachting van een mogelijke restauratie.

De site, bereikbaar via een bospad van Lugos of Belin-Béliet, getuigt van de geschiedenis van de middeleeuwse Landes: een plaats van doorgang, van handel (hout, zout, hars) en van toewijding, vandaag bewaard in het midden van pijnbomen. De lokale legende roept een deur van de stolsels (volwassen ingang voor lepralijders of geëxcommuniceerd), hoewel het werkelijke gebruik blijft onzeker. De kerk blijft een plaats van bedevaart en herinnering, omringd door ex-voto gestort door de bezoekers.

Externe links