Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk en voormalige gemeenschappelijke begraafplaats à Viel-Arcy dans l'Aisne

Aisne

Kerk en voormalige gemeenschappelijke begraafplaats

    8 Rue Principale
    02160 Viel-Arcy
Eglise et ancien cimetière communal
Eglise et ancien cimetière communal
Eglise et ancien cimetière communal
Eglise et ancien cimetière communal
Eglise et ancien cimetière communal
Crédit photo : Havang(nl) - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
1300
1400
…
1900
2000
vers 1125
Stichting van de Priorij
XIIIe siècle
Uitbreiding van het koor
1918
Vernietiging tijdens de oorlog
1925-1930
Naoorlogse restauratie
1919 et 1933
Historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: bij decreet van 15 oktober 1919; Voormalige gemeenschappelijke begraafplaats en de steunmuur: classificatie bij decreet van 7 juni 1933

Kerncijfers

Lisiard de Crépy - Bisschop van Soissons Vond de priorij rond 1125.
Lucien Sallez - Hoofdarchitect Regisseerde de restauratie (1925-1930).

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre-et-Saint-Paul de Viel-Arcy, gelegen in het departement Aisne in de regio Hauts-de-France, is een religieus gebouw waarvan de oudste delen dateren uit de 12e eeuw. De halfronde apsis boog in cul-de-four en het schip, gedateerd uit deze periode, getuigen van zijn middeleeuwse oorsprong. Het gebouw werd vergroot in de 13e eeuw door de toevoeging van twee armen vormen transept, gewelfd met kernkoppen, terwijl de gebouwde klokkentoren overstijgt de noordelijke arm. De zuidelijke arm, herbouwd in de 16e eeuw als een kapel gewijd aan Saint Fiacre, gehuisvest relikwieën tot de Eerste Wereldoorlog.

De geschiedenis van de kerk is verbonden met Lisiard de Crépy, bisschop van Soissons, die rond 1125 de priorij van Vieil-Arcy stichtte, verbonden aan de abdij Saint-Pierre-aux-Monts de Châlons. Onder de Ancien Régime was de parochie afhankelijk van het bisdom Soissons, en het bestuur ervan werd gedeeld tussen de begunstigde van de priorij, de commandant van het commando van Mont-de-Soissons en de priorij van Notre-Dame de Braine. De kerk werd zwaar beschadigd tijdens de Duitse retraite in 1918 (het instorten van muren, gewelven en klokkentoren), en werd tussen 1925 en 1930 gerestaureerd door architect Lucien Sallez, onder auspiciën van de historische monumenten. Het is geclassificeerd sinds 1919 voor het gebouw en 1933 voor de voormalige gemeenschappelijke begraafplaats en de steunmuur.

De architectonische elementen weerspiegelen opeenvolgende veranderingen: het schip en de zuidkant, plafond met schijnbare solives, contrast met de noordkant bedekt door een eenvoudig paneel. De muren van de onderkant werden in de moderne tijd veranderd, wat de evolutie van liturgische en gemeenschapsbehoeften illustreert. Vandaag de dag blijft de kerk een mijlpaal getuige van het picardische religieuze erfgoed, gekenmerkt door de conflicten van de twintigste eeuw en de daaropvolgende restauraties.

Externe links