Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Laurent kerk, gelegen op de gelijknamige heuvel in het 2e arrondissement van Marseille, is een Provençaals Romaans gebouw gebouwd tussen de late 12e en vroege 13e eeuw. Het is gebouwd in Crown Cape roze steen, na de politieke stabilisatie na de Sarrasin invallen van de 9e-Xe eeuw. De locatie, dicht bij Fort Saint John, suggereert een oorsprong gekoppeld aan de bescherming van de stad, hoewel er geen duidelijke archeologische verband tussen het en een eerdere Griekse heiligdom, ondanks de ontdekking van een ionische hoofdstad hergebruikt.

In de 13e eeuw werd de kerk de parochie van de vissers van Marseille, de Sanjanan, en herbergde hun arbeidersklasse. Zijn sobere architectuur, zonder transept of gesneden decoratie, roept de Cisterciënzer hertelling. In de 17e eeuw transformeerden grote veranderingen de abside (reconstructie voor de achthoekige klokkentoren) en de westelijke gevel (verwijdering van een spanwijdte tijdens de bouw van Fort Saint John). De hoofdpoort wordt dan verplaatst naar de zuidkant. Tijdens de revolutie werd de kerk geplunderd (1794) en tot 1801 omgebouwd tot militair pakhuis.

Het monument wordt gekenmerkt door historische gebeurtenissen zoals de Mis van bisschop Belsunce in 1720, tijdens de epidemie van de pest, of zijn schudden in 1943 tijdens de Duitse ontploffing van de oude haven. Geclassificeerd als een historisch monument (doopster in 1921, kerk in 1950), het behoudt een standbeeld van St. Lawrence in gouden hout (18de eeuw) en een polychrome maagd. Zijn Baptisterie, nu onzichtbaar, wacht op restauratie. Tot de jaren tachtig werden er recitals van Provençaalse muziek georganiseerd na de Dominicaanse kantoren.

De kapel van de Baptisterij, geclassificeerd in 1921, en de kerk zelf (1950) getuigen van haar erfgoed belang. De site, gekoppeld aan het maritieme leven van Marseille, blijft een symbool van lokale veerkracht, die oorlogen, epidemieën en revoluties heeft overleefd. Zijn parochiepriester, Abbé Party, vereeuwigd door Marcel Pagnol, bestendigde tradities zoals het aanbieden van vis door vissers tijdens de kerstmis.

De omliggende opgravingen onthulden sporen van oude Griekse habitat, maar er is geen bewijs dat de kerk de plaats van een Apollo tempel zou bezetten. De in 1952 ontdekte archaïsche ionische hoofdstad, tentoongesteld in het Museum voor Geschiedenis van Marseille, blijft het enige tastbare overblijfsel van deze hypothese. Het gebouw, eigendom van de gemeente, is vandaag geopend in de middag en gastheer van een zondagsmis om 10.30 uur.

Externe links