Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk à Saint-Marcellin dans l'Isère

Isère

Kerk

    5 Rue Saint-François de Sales
    38160 Saint-Marcellin
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Crédit photo : Alain Van den Hende - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1200
…
1500
1600
…
1900
2000
1119
Consecration by Calixte II
XVe siècle
Reconstructie en klokkentoren
28 octobre 1926
Rangschikking van de klokkentoren
2013
Paraidoliafenomeen
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De klokkentoren: inschrijving op bestelling van 28 oktober 1926

Kerncijfers

Calixte II - Paus (1119 Wijd de kerk in 1119.
Pierre Bossan - Architect (11e eeuw) Stel een restauratieproject voor (1880).
Jean-Jacques Rousseau - Filosoof en schrijver Bel de kerk bij de biecht.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Sint Marcellin, gelegen in Saint Marcellin in het departement Isère, is een katholiek religieus gebouw uit de twaalfde eeuw. Een eerste kerk werd gebouwd op deze site en gewijd in 1119 door paus Calixte II tijdens zijn bezoek aan de Dauphiné. Dit oorspronkelijke gebouw werd beschadigd en herbouwd in de 15e eeuw, toen de klokkentoren, nog steeds zichtbaar, zijn huidige vorm kreeg. Ondanks latere wijzigingen, vooral op de gevel, bleef de klokkentoren zijn middeleeuwse uitstraling behouden en werd op 28 oktober 1926 in historische monumenten ingeschreven.

In de 16e eeuw onderging de kerk nieuwe transformaties, waarbij architectonische elementen werden geïntegreerd die de stilistische evoluties van het tijdperk weerspiegelen. In 1880 stelde architect Pierre Bossan een restauratieproject voor dat nooit gerealiseerd werd. Een fenomeen van pareidolia, geïnterpreteerd als een gezicht op de gevel, werd waargenomen in 2013, resulterend in de realiteit uit sporen van vochtigheid gekoppeld aan recente werkzaamheden. Dit anekdotische detail voegt een mysterieus tintje toe aan de geschiedenis van dit monument verankerd in het stedelijke landschap.

De kerk bezet een centrale plaats in de stad, op het kruispunt van de belangrijkste wegen, met zijn plein tegenover het kerkplein. Het wordt genoemd in Les Confessions de Jean-Jacques Rousseau, die Madame de Larnage noemt in verband met deze plek. Gewijd sinds 1119 belichaamt het bijna negen eeuwen religieuze en architectonische geschiedenis in Dauphiné, terwijl het een actieve plaats van aanbidding en een erfgoed mijlpaal voor de lokale gemeenschap.

Externe links