Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk dans la Marne

Marne

Kerk

    14 Grande Rue
    51530 Cuis
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Eglise
Crédit photo : Garitan - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
…
1800
1900
2000
1170
Bouw van de klokkentoren
XVe–XVIIIe siècles
Herbouw van de apse en de zijkanten
Fin XVIIIe siècle
Renovatie van het portaal en zijwaarts
29 janvier 1902
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk: bij decreet van 29 januari 1902

Kerncijfers

Abbé de Hautvillers - Kerkbewaarder Hoofd kooronderhoud.
Louis Demaison - Lokale historicus Auteur van een studie in 1928.
Pierre Héliot - Architect historicus Analyse van Champagne Kerken (1967).

Oorsprong en geschiedenis

De Saint-Nicaise kerk van Cuis, gelegen in het Grote Oosten (voormalige Champagne-Ardenne), is een katholiek gebouw gekenmerkt door contrasterende architectuur. Zijn schip en transept, van romaanse stijl, verzetten zich tegen een gotische apsis gebouwd tussen de 15e en 18e eeuw. De klokkentoren, daterend uit 1170, behoudt romaanse ramen in het midden van de hangar, terwijl de onderkant en de poort werden herbouwd in de late achttiende eeuw. De kerk was van oudsher afhankelijk van het aartsbisdom Reims en werd geplaatst onder het beschermheerschap van de Abbé de Hautvillers, die zijn band met de lokale religieuze instellingen weerspiegelt.

Het koor, traditioneel onderhouden door de decimator (hier de abt), werd gereconstrueerd met twee kapellen en een vierkante apse, gewelfde dogiven. De heterogene materialen, pierrail, uitlopers, slijpstenen onthullen een kwetsbare constructie, terwijl een pseudo-triforium, zeldzaam, verrijkt het gebouw. Onder zijn opmerkelijke meubels bevinden zich een standbeeld van Maria van de 13e eeuw in polychroom hout, een Christus aan het 16e eeuwse kruis, en een standbeeld van Saint Denis in polychroom kalksteen. Het altaar, dat dateert uit de 17e eeuw, maakt dit artistieke ensemble compleet.

Geclassificeerd als historisch monument bij decreet van 29 januari 1902 illustreert de kerk de architectonische en religieuze evolutie van Champagne. De opeenvolgende veranderingen, van de Middeleeuwen tot de moderne tijd, getuigen van technische en liturgische aanpassingen. De cruises, aangepast in de 15e eeuw, en de toevoegingen van de 18e eeuw onderstrepen deze dynamiek. Het gebouw blijft een belangrijk voorbeeld van de Champagne erfgoed, mengen Romaanse en Gotische invloeden onder een gemarkeerd kerkelijk tutelage.

Historische bronnen, zoals de werken van Louis Demaison (1928) of Maurice Hollande (1959), documenteren het regionale belang. Pierre Heliot (1967) bestudeerde zijn architectonische eigenaardigheden, zoals de typische wandpassages van Champagne Gotiek. Deze studies, gecombineerd met de archieven van de Société d'Agriculture de la Marne, bieden een nauwkeurig inzicht in de bouw en de rol ervan in het lokale religieuze landschap.

Externe links