Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Alban, genoemd in 1671, vindt zijn wortels in een parochie verleden gekenmerkt door opmerkelijke doop, zoals die van Jean Pujol in 1699 of Dominique-Cécile Cadalen in 1751, gesponsord door aartsbisschop Dominique de La Rochefoucauld. Verschillende priesters, waaronder Amiel, Jean Alary en Pierre Routolp, dienden er tussen de 17e en 18e eeuw, hoewel hun exacte data van oefening onzeker blijven. Een 15e-eeuwse gouden houten Maagd en een geclassificeerd Romaans kruis getuigen van haar oude erfgoed.

Het huidige gebouw, herbouwd in de 19e eeuw, dankt zijn hedendaagse fysionomie aan een grote restauratie uitgevoerd tussen 1938 en 1972 onder leiding van architect Bruno Schmeltz. In het bijzonder bedacht hij de grote claustra die symboliseert "de aanval van licht op het kruis van Christus." De interieur fresco's, gemaakt door Nicolas Greschny, nemen parochianen als modellen, terwijl de glas-in-lood platen worden ondertekend door de Balmet workshops (vader en zoon) en Raymond Clerq-Roques. Dit werk is geldig in de kerk voor zijn inscriptie in historische monumenten in opdracht van 20 april 2001.

Geclassificeerd om zijn architectonische ensemble (kadastre AK 156) behoort de kerk tot de gemeente Alban. Het officiële adres, 6 Place de l'Église, en de Insee code (81003) plaatsen het in het departement Tarn, in de regio Occitanie. Het gebouw, nog steeds in cultactiviteit, illustreert de fusie tussen middeleeuws erfgoed, moderne heilige kunst en gemeenschapsbetrokkenheid, zoals blijkt uit lokale artistieke bijdragen en het behoud van oude elementen.

Externe links