Historisch monument 20 juillet 1908 (≈ 1908)
Bescherming van de kerk en haar torens.
17 janvier 2017
Beschrijving van de levering
Beschrijving van de levering 17 janvier 2017 (≈ 2017)
Bescherming van het centrale lichaam en de muren.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De volgorde van inscriptie van 17/01/2017 heeft betrekking op de volgende delen van de oude levering van Montfavet, ook bekend als het Notre-Dame de Bon-Repos klooster: - het centrale lichaam, in totaal, - het lichaam van de verbinding tussen de livey en de kerk, in totaal, - de grond van het primitieve hof gelegen ten westen van de livey, - de oude sluitingsmuren van het primitieve hof. De torens van het gebouw en de aangrenzende kerk werden geclassificeerd bij decreet van 20 juli 1908 (zie PA84000079).
Kerncijfers
Bertrand de Montfavès - Oprichter Kardinaal
Hij creëerde het klooster in 1341, daar begraven.
Bertrand et Pierre Folcoaud - Bouwbedrijven
Geregisseerd van 1343 tot 1347.
Pierre de Cohorn - Verban Zweedse edelen
Tomb uit 1486 in een kapel.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Notre-Dame-de-Bon-Repos, gelegen in Montfavet in de gemeente Avignon (Vaucluse), werd in de 14e eeuw gesticht door kardinaal Bertrand de Montfavès. In 1341 verwierf hij een eigendom dat hij "Onze Vrouwe van Bon Rest" noemde en vestigde daar een klooster voor 24 Augustijnse kanonnen. De site, die begon in 1343 na zijn dood, werd geleid door de bouwers Bertrand en Pierre Folcoaud en voltooid in 1347. De kardinaal werd begraven voor het altaar, hoewel zijn graf nu was verdwenen.
Het klooster, oorspronkelijk ontworpen als een gesloten vierhoek met huizen en vierkante vleugels, werd versterkt aan het einde van de 14e eeuw voor de dreiging van de "grote bedrijven" en het Grote Schisma. Geflankeerd met torens en omgord met sloten, hangt het achtereenvolgens af van de abdij van Saint-Ruf (1498), het klooster van Aygueboune (1452), dan verwelkomt herkolets (1613) en kapucijnen (1759). De kerk werd in 1794 tijdens de Revolutie gesloten en werd in 1908 als historisch monument geclassificeerd.
De kerkarchitectuur, gekenmerkt door open steunpilaren en een vijfhoekige bed, weerspiegelt het defensieve gebruik ervan. De zuidelijke poort, versierd met zuilen en een tympanum met de Maagd, leidt naar een schip van 37 meter omzoomd met twaalf kapellen. Binnen vallen de ogivale gewelven op gesneden caps (allegorieën van ondeugden, monniken...), terwijl muurschilderingen en een altaarstuk getuigen van zijn religieuze verleden. De klokkentoren, wiens pijl werd herbouwd onder het Tweede Rijk, domineert het geheel.
De site behoudt overblijfselen van zijn kloosterleven: capitulaire kamer, refter, en muurinscripties die de geschiedenis ervan traceren. Tot de opmerkelijke elementen behoren het graf van Petrus van Cohorn (1486), een Zweedse nobele ballingschap, en drie schilderijen, waaronder Bertrand de Montfavet die de kerk aan de Maagd presenteert. Gerangschikt met zijn torens in 1908, is de oude levering (centrale body en hek muren) geregistreerd sinds 2017.
Montfavet's live combineert monumentale en architectonische soberheid. De 48 meter lange gevel, geflankeerd door twee torens, illustreert een programma zowel residentieel als symbolisch. Ondanks latere transformaties, bewaarde het gebouw zijn oorspronkelijke uiterlijk, een zeldzaam voorbeeld van dit middeleeuwse erfgoed in de Provence.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen