Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame de Bréhat Kerk is het katholieke parochiegebouw op Bréhat Eiland. Gebouwd in 1651 zoals aangegeven door een inscriptie op een pilaar van het schip, vervangt het een ouder gebouw waarschijnlijk uit de 12e eeuw. Oorspronkelijk gewijd aan Saint Samson, is het vandaag een actieve plaats van aanbidding, verenigd met de pastorie en het voormalige stadhuis om redenen van stabiliteit, de bodem van het eiland wordt beschouwd als onstabiel.

De toegang tot de kerk is via een zuidelijke veranda via een 18e-eeuwse grafstenen begraafplaats, die behoort tot de familie van de corsaire Fleury. Deze funeraire platen, versierd met doodshoofden en gekruiste scheenbeenderen, getuigen van de lokale maritieme geschiedenis. De klokkentoren, gebouwd in twee fasen (1658 voor de basis en 1770 voor de top), domineert het geheel. Binnenin, de 16e eeuw preekstoel om te prediken, ondersteund door een mannelijke cariatide, en het koor van de tweede helft van de 17e eeuw, werk van Olivier Martinet, illustreren de artistieke rijkdom van het gebouw.

Het meubilair omvat een 18e-eeuwse Engelse lutrin, twee zijaltaren waaronder de rozenkrans, evenals een sluiting van de 17e-eeuwse doopvont en 18e-eeuwse biecht. De glas-in-loodramen vertegenwoordigen de vier evangelisten en de doop van Christus. Verschillende van deze elementen, waaronder het altaarstuk en de preekstoel, worden geclassificeerd als historische monumenten, die de erfgoedwaarde van deze eilandkerk benadrukken.

Het gebouw belichaamt de religieuze en sociale geschiedenis van Bréhat, het mengen van maritieme invloeden (stenen graftombes van corsairs) en artistieke (barokke retables). De bescheiden maar uitgebreide architectuur weerspiegelt de noodzakelijke aanpassingen aan een eilandomgeving, met behoud van sporen van zijn middeleeuwse en klassieke verleden.

Externe links