Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Notre-Dame-de-Confort de Meilars, gelegen in Confort-Meilars (Finistère), werd gebouwd tussen 1528 en 1544 onder Francis I door Alain III de Rosmadec, Marquis de Pont-Croix, en zijn vrouw Jeanne du Chastel. In een flamboyante gotische stijl, werd het een grote bedevaartplaats in Bretagne, verrijkt met geschenken van de gelovigen (zilver kalibers, kluizen, enz.) en een pauselijke verwennerij zeepbel in 1688 na een brand. Het 16e-eeuwse glas-in-loodraam, dat de boom van Jesse vertegenwoordigt, en de barokke beelden (Onze-Lieve-Vrouw van Comfort, St.Herbot) getuigen van haar artistieke en religieuze invloed.

Verkocht als nationaal eigendom in 1795, werd de kapel een plaats van aanbidding na de revolutie. Het werd geclassificeerd als een historisch monument in 1914, met zijn aangrenzende 16e eeuwse calvary, waarvan de beelden van de apostelen, onthoofd tijdens de Terror, werden gerestaureerd in 1870 door de beeldhouwer Yann Larcshantec. Het gebouw herbergt een uniek beiaardwiel, bekend om zijn wonderbaarlijke deugden (genezing van stomme kinderen), bediend door pelgrims als een offer. Zijn klokkentoren, gerenoveerd in de 18e eeuw, en zijn pedimenten gesneden van grimmige cariatiden illustreren de evolutie van zijn architectuur.

De kerk werd in 1910 parochie, ter vervanging van de oude kerk van Meilars in ruïnes. Een slachtoffer van een vlucht in 1932, echter, bewaarde ze uitzonderlijke meubels: gesneden zandstenen, hoog altaar, en gedeeltelijk glas-in-lood ramen van R. de Loubes. De naburige kalver, geclassificeerd met de kerk, presenteert een kruis opnieuw in 1978 na een verplettering. Vandaag de dag, de site blijft een belangrijke getuigenis van Bretonse religieuze erfgoed, mengen populaire toewijding, late gotische kunst en lokale barok.

Het beiaardwiel, beschreven door Gustave Geffroy in 1905 als een van de laatste in Frankrijk, symboliseert de persistentie van de Armeense riten. De pelgrims, die een kaars voor het wonderbaarlijke standbeeld van Notre-Dame hebben aangestoken, draaiden het wiel in ruil voor een aalmoes, gelovend in zijn kracht om het woord te herstellen. Dit ritueel, gekoppeld aan pre-christelijke tradities, benadrukt de diepe verankering van de kerk in lokale overtuigingen.

Het inkomen van de kapel, geschat op 1000 pond per jaar onder het Oude Regime, maakte het de 6e meest lucratieve bedevaart van het bisdom Cornwall. Deze welvaart wordt verklaard door de toevloed van gelovigen na de prediking van Michel Le Nobletz (rector van Meilars circa 1617) en de postuume verschijningen die pater Maunoir in 1652 heeft gemeld. De inventaris van 1620 onthult een weelderige liturgische meubels, die de vrijgevigheid van donateurs weerspiegelen, zoals het Gouletquer herenhuis aangeboden in 1623 door een paar van Poullan.

Externe links