Kerkwijding 1526 (≈ 1526)
Kerk volledig herbouwd in de 16e eeuw.
1735
Belangrijke wijzigingen
Belangrijke wijzigingen 1735 (≈ 1735)
Poort en structuur van het schip herschikking.
9 juillet 1992
Registratie van de klokkentoren
Registratie van de klokkentoren 9 juillet 1992 (≈ 1992)
Clocher ingeschreven met historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Clocher (zaak AL 75): vermelding bij beschikking van 9 juli 1992
Kerncijfers
Marquise d'Harcourt - Historische figuur getoond
Een anoniem portret van de 17e eeuw.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Notre-Dame de Freneuse, gelegen in het departement Seine-Maritime in Normandië, is een katholiek religieus gebouw dat voornamelijk dateert uit de zestiende eeuw. Het werd in die tijd volledig herbouwd, zoals blijkt uit zijn toewijding in 1526. Het monument wordt gekenmerkt door een stenen en leisteen architectuur, typisch voor de regio, en behoudt opmerkelijke erfgoed kenmerken, zoals een anoniem portret van de Marquise van Harcourt (17e eeuw) en een geborduurde banier van de Notre-Dame Brotherhood.
De kerkklokkentoren, die als gevolg van de scheepswrakbreuk van het schip met de bouwmaterialen onafgewerkt bleef, is een belangrijke getuigenis van zijn geschiedenis. Het is een historisch monument sinds 9 juli 1992 en illustreert de gevaren die de bouw van het gebouw markeerden. De kerk onderging ook wijzigingen in de 18e eeuw, met name bij de poort en het schip frame, gedateerd 1735. Zijn beschermheerschap was verbonden met de abdij van Bec-Hellouin, die zijn verankering in het religieuze netwerk van Norman benadrukte.
Vandaag de dag blijft de kerk van Notre-Dame de Freneuse een plaats van eredienst en een toegankelijk lokaal erfgoed, beheerd door de gemeente. Het exacte adres, 2 chemin de l'Église of 14 rue Boucher, maakt het een centraal punt in het dorp. Beschikbare bronnen, zoals de Mérimée en Monumentum bases, evenals gespecialiseerde werken, documenteren de historische en architectonische betekenis in de regio.
De context van de bouw in de 16e eeuw weerspiegelt een periode van architecturale vernieuwing in Normandië, gekenmerkt door de wederopbouw of verfraaiing van vele religieuze gebouwen. Parochiekerken, zoals Freneuse, speelden een centrale rol in het gemeenschapsleven en dienden als verzamelplaats, gebed en behoud van kunstwerken. Hun beschermheerschap door abdijen, zoals die van Bec-Hellouin, versterkten hun verbinding met de klooster- en intellectuele netwerken van die tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen