Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-l'Annonciation d'Allonne, gelegen in de regio Oise van Hauts-de-France, is een twee-ship katholiek parochie gebouw. De oudste delen, daterend uit de eerste derde van de 12e eeuw, omvatten het primitieve Romaanse koor, de basis van de klokkentoren, en elementen van de westerse gevel. Dit Romaans koor, bestaande uit twee vierkante spanten, is gesulariseerd door zijn gewelven, zeldzaam in de regio, en een archaïsche gesneden decoratie.

In de 13e eeuw werd een nieuw primitief gotisch koor met twee spanten toegevoegd ten noorden van het Romaanse koor, met enkele lancetramen en dunne kernkopkluizen. De 16e eeuwse werken, gedocumenteerd door notariële markten van 1550, veranderden het gebouw radicaal: het schip en zijn onderpand werden herbouwd in een flamboyante, homogene gotische stijl, met golvende pilaren, vierpartijenkluizen, en een westerse portal ingericht met een open werk tympanum geïnspireerd door de wandeling-door van Saint-Étienne de Beauvais. De klokkentoren, geclassificeerd al in 1862, en de hele kerk in 2006 domineert het gebouw met zijn romaanse bossen en zijn prachtige kroon.

De kerk bewaart sporen van haar turbulente geschiedenis, zoals de kraaien van de oude Romaanse kroonlijst die zichtbaar is in het gotische koor, of de wijzigingen van de negentiende eeuw, waaronder de vernietiging van een macabere dans in 1605 en de toevoeging van een niche voor een Pietà in 1844. Het deels geclassificeerde meubilair omvat schilderijen uit de 17e en 18e eeuw, een barok altaarstuk, en flamboyant gebeeldhouwde portal vantals. Vandaag verbonden aan de parochie "Sainte Madeleine en Beauvais," getuigt het van de architectonische en liturgische evolutie van Beauvais, van zijn middeleeuwse oorsprong tot de moderne tijd.

De westelijke, dissymmetrische gevel illustreert de superpositie van de tijdperken: het romaanse deel in middelmatige apparaten, met zijn tympanum in opus reticulatum en zijn baaien in volle hanger, contrasteert met het flamboyante deel in geslepen steen, versierd met gebogen uitlopers en een dubbele poort. Binnen communiceren het schip en zijn onderpand via gebroken boogbogen die rusten op golvende pilaren met acht zwellingen, typisch voor de Beauvaisiaanse invloed. De ramen, met complexe netwerken van lansen en balgen, verlichten royaal de ruimte, terwijl het gotische koor, nuchter, behoudt lancet gegroepeerd onder ontlading bogen.

De klokkentoren, 18 meter hoog zonder dak, presenteert een vloer van romeinse belfort met geminieerde baaien overdekt door een cornice beauvaisine, datable rond 1200. Zijn platte steunpilaren en gebrek aan decoratie onderstrepen zijn soberheid, terwijl de modillen gesneden uit monsterhoofden of geometrische motieven herinneren aan lokale Romaanse tradities. De zuidelijke hoogte, gekenmerkt door de 16e eeuw cilindrisch trap torentje, onthult ook de metselwerk covers en de verschillen van apparaten tussen de romaanse en flamboyante delen.

De kerk van Allonne maakt deel uit van een netwerk van gebouwen van Beauvais die romaanse structuren behouden hebben en zich aanpassen aan de Gotische evoluties, zoals in Cauvigny of Villers-Saint-Frambourg. De geschiedenis weerspiegelt de middeleeuwse parochie dynamiek, gekoppeld aan het hoofdstuk van de kathedraal van Beauvais en de abdij van Saint-Symphorien, evenals postconflict reconstructies, zoals het beleg van Beauvais in 1472. Vandaag de dag blijft het een belangrijke getuigenis van de religieuze architectuur van Picardië, waarin Romaanse erfgoed en flamboyante innovaties worden gecombineerd.

Externe links