Fusie van maladries 1698 (≈ 1698)
Orde van Lodewijk XIV die lokale leproseries samenvoegt.
1863-1865
Bouw van het Dhuis aquaduct
Bouw van het Dhuis aquaduct 1863-1865 (≈ 1864)
Ondergrondse infrastructuur die de stad doorkruist om Parijs te voeden.
1912
Wijziging van naam van de gemeente
Wijziging van naam van de gemeente 1912 (≈ 1912)
Wordt Etampes-*sur-Marne* bij officieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Jehan de Boitours - First Lord of Etampes (16e eeuw)
Luitenant van de koning in Château-Thierry, oprichter van de seigneury.
Famille Pinterel - Opeenvolgende Lords (17de-15de eeuw)
Lokale Dynasty die een eeuw lang Stamps leidde.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Notre-Dame de l'Assumption van Etampes-sur-Marne staat in een gemeente waarvan de geschiedenis nauw verbonden is met de Marne en haar terroir. Tot de winter van 1879 werden de omliggende heuvels bedekt met boomgaarden en wijngaarden, een belangrijke economische activiteit voor eeuwen. Oogst, met inbegrip van walnoten, pruimen en kersenbomen, voedde de Halles de Paris, terwijl de wijnbouw veel gezinnen in dienst nam, met ongeveer 17 wijnbouwers geregistreerd in 1760.
De gemeente, gelegen tegenover Château-Thierry aan de linkeroever van de rivier de Marne, heeft een sociale organisatie ervaren die kenmerkend is voor het landschap van het Parijse bekken. De lokale heren, zoals Jehan de Boitus in de 16e eeuw of de Pinterel in de 17e en 18e eeuw, markeerden haar geschiedenis. Een maladry (ziekenhuis voor lepralijders) bestond op de grens van Etampes, samengevoegd in 1698 met het Hôtel-Dieu de Château-Thierry in opdracht van Lodewijk XIV. Het aquaduct van het Dhuis (1863-1865), dat onder de gemeente doorloopt, illustreert ook zijn rol in de regionale infrastructuur.
De naam Etampes vindt zijn wortels in de Germaanse stempel ("crush, trample"), misschien het oproepen van een plaats van graangieten of een oude pers. De stad, nu geïntegreerd met het stedelijke gebied van Château-Thierry en de Parijse kroon, behoudt sporen van zijn agrarische en ambachtelijke verleden, zoals de productie van muziekinstrumenten PGM Couesnon, gelabeld Enterprise du Patrimoine Vivant sinds 2012.
De kerk maakt deel uit van dit historische landschap, hoewel de beschikbare bronnen geen details geven over de bouw of de architectonische kenmerken ervan. Het bestaan ervan getuigt echter van het religieuze en gemeenschapsbelang van de plaats, in een regio waar parochiekerken het lokale leven sinds de Middeleeuwen hebben gestructureerd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen