Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Hemel, gelegen in het departement Saône-et-Loire, vindt zijn oorsprong in de 12e eeuw met de bouw van zijn koor, transept en laatste spanwijdte van het schip, de enige overblijfselen van het primitieve Romaanse gebouw. Al in de 13e eeuw was het afhankelijk van de abdij Saint-Pierre in Chalon. De bewaard gebleven romaanse delen, zoals gebeeldhouwde hoofdletters van plantenmotieven of gewelfde apsidiolen in cul-de-four, getuigen van deze periode. Een tekening uit 1856 van Rousselot, bosinspecteur, biedt een van zijn oudste voorstellingen.

Het huidige schip en de klokkentoren zijn het resultaat van na-crash reconstructies, waaronder die van 1719, die een deel van het gebouw vernietigd. Het schip werd in 1734 herbouwd en in 1770 herbouwd door architect Grivaud en timmerman Desnouelles. De 49 meter hoge klokkentoren, bedekt met rode en zwarte geglazuurde stenen, werd opgericht in de 18e eeuw en gerestaureerd op dezelfde manier na verschillende instortingen, waarvan de laatste werd herbouwd in 2002. De stenen gewelven van het centrale schip, ondersteund door cementpilasters, dateren uit het begin van de twintigste eeuw.

De kerk herbergt opmerkelijke meubels, waaronder de kraampjes van het koor met middeleeuwse barmhartigheid en het graf van Isabel de Grancey (d. 1344), de vrouw van de laatste heer van Verdun van de afstamming van de Vidoniden. Deze lier, beschadigd tijdens de instorting van 1719, illustreert het belang van de plaats. De glas-in-lood ramen, getekend door de glasschilder Joseph Besnard, en de koepel op hangers van de transept voltooien dit architectonisch erfgoed.

Geclassificeerd als historisch monument sinds 1926, de kerk blijft een actieve katholieke plaats van eredienst, gehecht aan het bisdom Autun en de parochie van Saint-Jean-Baptiste-des-Trois-Rivières. Zijn geschiedenis weerspiegelt de architecturale en religieuze evoluties van Bourgondië, van Romaanse kunst tot moderne restauraties, met behoud van middeleeuwse elementen zoals cornice modillons of plantaardige versierde hoofdsteden.

Bronnen vermelden ook sporen van hergebruik van materialen, zoals stenen gestempeld "HEITCHLIN & BRILL CHALON S SAONE," waarschijnlijk van de oude pijl. De 19e eeuwse werken, geleid door architect Girard Jr. in 1859, onthulden de overblijfselen van de oude dennenhouten panelen, die de opeenvolgende transformaties van het gebouw bevestigen.

Externe links