Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Corcieux werd in november 1944 gedeeltelijk door brand verwoest. Alleen de toren en de 18e eeuwse traptoren overleefden. De oude kerk, daterend uit de 14e eeuw met verbouwingen in de 17e en 19e eeuw, had een drie-schip bouwstructuur, een veelhoekig koor en zandsteen kolommen. Zijn doopvonten en het altaar van de heilige Catherine getuigen van zijn middeleeuwse geschiedenis.

Na de Tweede Wereldoorlog werd in 1946 een tijdelijke prefabkerk opgericht, naast de bewaard gebleven verandatoren. De definitieve wederopbouw begon in 1955 onder leiding van architect Marcel Texier. De eerste steen werd gelegd op 17 september 1955, en het gebouw werd gezegend in 1957 voordat gewijd in 1963. De nieuwe kerk, in steengoed en metalen frame, keurt een T-vormig plan met een uniek schip en een bed versierd met een roos.

De oude kerk, vóór de vernietiging, gecombineerd Gotische elementen (octogonale kolommen, 14e eeuwse koor) en barokke toevoegingen (pork toren van 1713 door Giovan Betto, 19e eeuwse gips gewelven). De houten toren, met vier niveaus overdekte door een lantaarn bol, blijft het meest symbolische overblijfsel van het verleden. De kelder van de nieuwe kerk herbergt een kapel, catechismuszalen en technische voorzieningen, die de aanpassing aan de moderne parochiebehoeften weerspiegelen.

De naoorlogse wederopbouw illustreert de veerkracht van de lokale gemeenschap, met een gebouw dat traditie (hergebruik van de toren) en moderniteit (lichte betonnen structuur, metalen frame) combineert. De locatie, gelegen op 540 meter boven de zeespiegel in de Vogezen, behoudt de historische continuïteit ondanks de verwoestingen, terwijl het markeren van de architectonische en liturgische evolutie van de twintigste eeuw.

Externe links