Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-l'Assomption van Lessard-en-Bresse vond zijn oorsprong tussen de 5e en 6e eeuw, toen de monniken van Saint-Marcel er een eerste plaats van aanbidding bouwden. In de loop der eeuwen veranderde het zijn naam meerdere malen (Saint-Georges in 1633, Notre-Dame in 1710) en leed het grote schade, vooral in de 18e eeuw, waar zijn ouderdom leidde tot het verbod op aanbidding in 1776. De wederopbouwplannen, die al in 1778 werden opgesteld, werden pas in 1823 uitgevoerd, na decennia van vertragingen in verband met revolutionaire omwentelingen en financiële beperkingen.

De reconstructie van de kerk, gestart in 1823 onder leiding van architect Zolla, maakte gebruik van de materialen teruggevonden uit de oude kerk en de kapel van Tronchy. De klokkentoren, die datzelfde jaar werd gebouwd, stortte in 1840 in onder invloed van het weer, waarvoor gedeeltelijke reconstructie en toevoeging van uitlopers in 1844 nodig was. Het gebouw werd het symbool van de verenigde parochie van Lessard-Tronchy, die de klokken van de twee dorpen beschutte. Zijn geschiedenis weerspiegelt lokale spanningen, zoals conflicten met de parochiepriester van Saint-Germain-du-Plain, beschuldigd van gedwongen afschaffing in 1810.

In de 19e eeuw werd de kerk voorzien van emblematische elementen: een eerste klok in 1869, gefinancierd door de gemeente, en een tweede in 1894, aangeboden door de Gaudillat-Guitaud echtgenoten voor hun trouwdag. In 1904 werd een standbeeld van de heilige Michel op de gevel geplaatst, terwijl in 1950 een Mariagrot bij het dorp werd ingehuldigd ter nagedachtenis van de redding van de gemeenten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Door opeenvolgende reparaties (1987-1988) kon dit gebouw behouden blijven, nog steeds actief als plaats van katholieke aanbidding.

De architectuur van de kerk, nuchter en functioneel, bestaat uit een uniek schip uitgebreid door een halfrond koor, voorafgegaan door een enorme klokkentoren. Binnenin getuigt een Christus aan het kruis van de achttiende eeuw van het bewaard gebleven roerende erfgoed. De geschiedenis, gekenmerkt door reconstructies en aanpassingen, illustreert de veerkracht van de plattelandsgemeenschappen van Bresse voor politieke, klimatologische en economische gevaren.

De archieven tonen ook de centrale rol van de kerk in het lokale burgerleven: de plaats van stemmen tijdens de revolutie (1790), eden zoals die van de parochiekerk Constantijn in 1791, of gemeenschapsbijeenkomsten. De conflicten voor de wederopbouw, de schenkingen van de inwoners (zoals die van de Gaudillat-Guitaud) en de besluitvormingsprocessen (gemeentelijke beraadslagingen, staatsopluchting) onderstrepen haar verankering in het sociale en religieuze leven van Lessard-en-Bresse en Tronchy.

Externe links