Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van de Aanname van Phaffans is een religieus gebouw gelegen ten zuidwesten van het dorp, in het hart van de begraafplaats. De architectuur volgt een Latijns kruisplan, typisch voor de kerken van deze periode. Het werd gebouwd in twee verschillende fasen in de 18e eeuw: de klokkentoren rond 1700 en het schip tussen 1726 en 1735. Deze bouwcampagnes weerspiegelen de evolutie van de spirituele en gemeenschapsbehoeften van Phaffans in die tijd.

In de 19e eeuw onderging de kerk een aantal grote veranderingen. Het koor was bedekt met een plafond, terwijl het frame, dak en interieur tussen 1828 en 1835 volledig werden herwerkt. Deze werken tonen een verlangen naar modernisering en verfraaiing, misschien gekoppeld aan tijdrovende of liturgische veranderingen. Het gebouw werd in opdracht van 21 december 1994 als Historisch monument opgenomen, waarbij de waarde van het erfgoed werd erkend.

Vandaag behoort de kerk tot de gemeente Phaffans, gelegen in het grondgebied van Belfort, in de regio Bourgondië-Franche-Comté. Het bij benadering adres, 2 Rue du Presbytère, en de locatie op het kerkhof onderstreept de verankering in het lokale leven. Hoewel de GPS locatie wordt beschouwd als een slechte nauwkeurigheid (niveau 5/10), blijft het een historische en culturele mijlpaal voor bewoners en bezoekers.

De rol van kerken zoals Phaffans in de dorpen Franche-Comté in de 18e eeuw stond centraal. Zij dienden niet alleen als een plaats van eredienst, maar ook als een verzamelplaats voor de gemeenschap, die de belangrijke stadia van het sociale en religieuze leven markeerde. De tweefasenconstructie zou kunnen wijzen op bevolkingsgroei of lokale economische welvaart, waardoor geleidelijke investeringen in de religieuze structuur mogelijk zijn.

De veranderingen van de 19e eeuw, inclusief de renovatie van de structuur en de decoraties, maken deel uit van een bredere beweging om religieuze gebouwen in Frankrijk te herstellen. Deze periode heeft vaak kerken aangepast aan nieuwe liturgische normen of gewoon gerehabiliteerd na decennia van gebruik. De inschrijving in de historische monumenten in 1994 heeft bijgedragen tot het behoud van dit erfgoed, waarbij het belang ervan voor de lokale en regionale geschiedenis werd benadrukt.

Externe links