Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk Notre-Dame-de-l'Assomption werd in 1262 opgericht door Jeanne de Toulouse, na de kruistocht tegen de Albigois, op de koninklijke weg (toekomstige grande rue). Gebouwd in lokaal gekookte roze bakstenen (Chafrénad), het diende ook als een gemeenschap vergadering in de Middeleeuwen. De klokkentoren, typisch voor de Toulouse stijl, wordt geflankeerd door twee achthoekige torens en versierd met baaien in mt. In een laag gotisch gewelfd schip bevindt zich een 15e eeuws altaarstuk en een polychroom beeld van de Visitation (16de eeuw).

In 1285 stopten koning Filips III en koningin Maria van Brabant daar tijdens een kruistocht om te bidden ter nagedachtenis aan Jeanne van Toulouse, hun tante en stichter van de kerk. De bronnen vermelden ook pastorale bezoeken in de zestiende eeuw, onthullen haar evolutionaire regeling. De klokkentoren, geregistreerd in 1927, herbergt drie klokken (twee van 1548 en 1584). Na de concordat van 1801 werd de kerk de zetel van een aartspriester, overgebracht van Gardush.

Het gebouw is het resultaat van een hek tussen Sicard Alamav en Guillaume Pierre de Vasagne, heer van Gardush. Het werk mobiliseerde lijfeigenen en stoute franken, met ossen voor vervoer. Het huidige orgel, gebouwd in 1850 door Frédéric Jungk en gerestaureerd in 2001, heeft 18 wedstrijden. Een zandsteen Heilige Drie-eenheid, voorheen op de gevel, wordt nu binnen gehouden.

De kerk illustreert ook de sociale geschiedenis van de Lauragais: plaats van aanbidding, gemeenschapsbijeenkomst en symbool van post-kruistocht post-franchisement. De architectuur combineert militaire (versterkt hek) en religieuze invloeden (dome, retable), terwijl de roze bakstenen, typisch voor de regio, getuigen van de lokale hulpbronnen die sinds de dertiende eeuw worden geëxploiteerd.

Externe links