Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame-de-l'Assomption du Vigan, gelegen in het departement Lot en Occitanie, vervangt een voormalige kerk van Saint-Gall. De geschiedenis dateert uit minstens de negende eeuw, met de vermelding van een klooster gewijd aan de Maagd beschutting de relikwieën van de Heilige Liefdadigheid. Dit klooster werd in 1077 door bisschop Géraud de Gourdon omgebouwd tot een klooster van reguliere kanonnen. Paus Pascal II bevestigde deze status in 1107, en het klooster werd verrijkt met bezittingen gedurende de 12e eeuw.

De huidige kerk werd herbouwd in verschillende fasen, uit de 11e eeuw, met hoofdsteden gedateerd rond 1100. De gothic bedide dateert uit de jaren 1250-1270, terwijl de westerse gevel, geïnspireerd door die van Cahors kathedraal, is uit het begin van de 14e eeuw. Het gebouw werd ontworpen van oost naar west, met gespreide apsen, een 6-graden unaxed schip, en een versterkte eerste spanwijdte, mogelijk gepland om een toren te ondersteunen. In 1290 beval aartsbisschop Simon de Beaulieu maatregelen om zijn constructie te voltooien in het licht van financiële moeilijkheden.

In de 14e eeuw, onder bisschop Raymond de Pauchel, werd het college een welvarende abdij, alvorens te dalen tijdens de Honderdjarige Oorlog. Vernietigd in 1562 tijdens de Religieoorlog, verloor ze haar relieken en haar abdijstatus. In 1793 werd het een parochiekerk na de verkoop van haar kloostergebouwen als nationaal eigendom. Gerangschikt als een historisch monument in 1893, is het nu getuige van de Querkyn Gotische architectuur en de religieuze geschiedenis van de Lot.

De opgravingen van 1953 onthulden romaanse hoofdsteden, die de bouwfasen bevestigden. De kerk, aanvankelijk onder bescherming van de aartsbisschop van Bourges, was een pelgrimsplaats voor de relieken van de heilige Sophie en haar dochters (Faith, Hope, Charity). Na de vernietiging van de zestiende eeuw nam de daling toe, maar de ranking in de negentiende eeuw versterkte het behoud ervan.

Episcopale bezoeken, zoals die van Simon de Beaulieu in 1285 en 1290, documenteren zijn architectonische en institutionele evolutie. De ontkoppeling van het schip en de structurele veranderingen weerspiegelen opeenvolgende aanpassingen, terwijl de gevel, gedateerd uit de jaren 1330-1340 (of eerder), illustreert de invloed van Cahors kathedraal. De abdij, op zijn hoogtepunt in het begin van de 14e eeuw, bezat tot 17 kerken in het bisdom.

Externe links