Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-la-Drèche, gelegen te paard in de gemeenten Albi, Cagnac-les-Mines en Lescure-d'Albigeois in de Tarn, ontleent haar naam aan de Occitan Nostro Damo de la Dretso ("Onze Vrouwe van de rechterkust"), vanwege haar dominante positie over de vallei. Zijn oorsprong dateert uit een 12e eeuwse legende: herders zouden getuige zijn geweest van een verschijning van de Maagd Maria op de heuvel, toen ontdekte een beeld van de Maagd aan het Kind, nu blootgesteld boven het altaar. Een eerste heiligdom, misschien een kapel, werd opgericht om te schuilen, voordat een kerk werd genoemd in 1185 als parochie. In 1275 werd het een pelgrimsplaats rond 1410 dankzij een "wonderbaarlijke" bron en het standbeeld dat de gelovigen aantrok.

Gepeld en vernietigd tijdens de Franse Revolutie, zou alleen het beeld van de Maagd, verborgen door boerenvrouwen, aan de ruïne zijn ontsnapt. Het huidige gebouw werd herbouwd tussen 1859 en 1863 onder leiding van architect Camille Bodin-Legendre, met alleen het middeleeuwse koor. Geïnspireerd door St. Cécile d'Albi kathedraal, het gebouw keurt een achthoekige schip in rode baksteen, versierd met glas-in-lood ramen ondertekend door Louis-Victor Gesta en interieur schilderijen van Bernard Bénézet en pater Léon Valette, parochiepriester van de kerk. Geclassificeerd als een historisch monument in 1995, herbergt nu een beiaard van 37 klokken en een Amazone museum gekoppeld aan de missie van de Franciscanen van de Drêche.

De kerk onderscheidt zich door haar felgekleurde interieurdecoratie en haar zes kapellen gewijd aan Marian figuren (Immaculate Conception, Onze-Lieve-Vrouw van Engelen, enz.). De klokkentoren, 42 meter hoog, herbergt een chromatische beiaard gespeeld op de eerste zondag van de maand, terwijl het kloosterhuis verwelkomt het Amazonemuseum van de Drêche, getuigen van de missionaris toewijding van de Franciscanen aan Mato Grosso. De site blijft een plaats van actieve spiritualiteit, geanimeerd door deze religieuze gemeenschap.

Het gebouw combineert het middeleeuwse erfgoed (het 14e eeuwse koor) en neogotische reconstructie van de 19e eeuw, wat de evolutie van religieuze en artistieke praktijken in Occitanie illustreert. De beschermde elementen omvatten de kerk zelf, haar meubels en decors, die zowel haar historische rol als Marian heiligdom en haar hedendaagse culturele invloed weerspiegelen.

Toekomst

Het instrument wordt elke zondag van 16u tot 18u gespeeld, de toegang tot de klokkentoren is gratis en gratis tijdens de hoorzitting.

Externe links