Notre-Dame-de-la-Bezoekskerk en Savoie

Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-la-Bezoek, gelegen in Petit-Bornand-les-Glières in Haute-Savoie, is een katholiek gebouw met funderingen uit de 13e eeuw. Het grootste deel van de huidige bouw dateert uit de zestiende eeuw (circa 1553), zoals blijkt uit een inscriptie op de gevel. De brand van de genezing in 1668 vernietigde de archieven, het wissen van een deel van zijn primitieve geschiedenis. Het gebouw, regelmatig georiënteerd, beschikt over een gotisch koor voor de 15e eeuw, verlicht door lancet baaien en een oculus. Het schip, oorspronkelijk uniek, werd vergroot door zekerheden in de 19e eeuw, waardoor een indruk van structurele onbalans.

Het portaal, uitgevoerd in 1553 onder impuls van Jacques de Savoie-Nemours, zoon van Philippe de Genevois-Nemours, heeft een stijl beïnvloed door Piemonte, met karakteristieke prismatische vormen. De klokkentoren, neergeschoten in 1794 in opdracht van de conventionele Antoine Louis Albitte, werd herbouwd in 1880. De glas-in-loodramen uit 1957 worden momenteel gerestaureerd door een Meilleur Ouvrier de France. Een fresco uit 1925 met afbeeldingen van St. Francis de Sales bevindt zich in de absidekerk, terwijl een zijkapel een kopie bevat van een schilderij van Dirck van Baburen, een leerling van de Caravage, geclassificeerd sinds 1904.

De kerk was een centrale plaats in het gemeenschapsleven, gekenmerkt door lokale gebruiken zoals de paasklacht, waar jonge mensen eieren verzamelden door te zingen, of de kerstfeesten, doordrenkt met dansen en spelletjes. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde pater Jean Truffy, pastoor van 1936 tot 1958, een sleutelrol als tussenpersoon tussen de bevolking, de bewoners en de Glières maquis. Hij werd gedeporteerd naar Dachau en werd geëerd voor zijn inzet voor het verzet.

De granieten doopvonten, gedateerd 1553-1554, getuigen van de plaatselijke religieuze geschiedenis: zij zagen het doopsel van Adrienne Fichet, gevierd door de H. Franciscus de Sales in 1597, voordat zij zich bij de Orde van Bezoeking voegde. Het gebouw, meerdere malen gerenoveerd (1670, 1804, 1886), behoudt heterocliet architectonische elementen, reflecteert stilistische evoluties en liturgische behoeften door de eeuwen heen. De klokken, gesmolten in 1747 en 1811, dragen de namen van hun peetvaders, verbonden met de geschiedenis van Genève en Savoyard.

De kerk illustreert ook de sociale spanningen van de 19e eeuw, beschreven door de parochiepriester Jourdil: verarming van gezinnen, emigratie naar Lyon of Parijs, en transformatie van moraal (gebruik van cabarets, afname van offers). Religieuze feesten, zoals de Hemelvaart of de Geboorte, waren de gelegenheid van feestelijke bijeenkomsten, soms bekritiseerd voor hun excessen. Vandaag de dag blijft het gebouw een symbool van het religieuze en historische erfgoed van de Borne Vallei, tussen resistente herinneringen en populaire tradities.

Externe links