Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Lampaul-Guimiliau, gelegen in de Finistère, is een katholiek gebouw gebouwd in de 16e en 17e eeuw. Het maakt deel uit van een parochiekerk, typisch voor Bretagne, waaronder een triomfboog, een kruis en een begrafeniskapel. Zijn klokkentoren, oorspronkelijk vergelijkbaar met die van de kapel Notre-Dame du Kreisker, werd afgekapt door de bliksem in 1809, verliezend een deel van zijn oorspronkelijke hoogte.

Het gebouw onderging grote veranderingen, met name in 1875, toen de structuur volledig werd vervangen, met uitzondering van de 16e eeuwse balk van glorie. Het laatste, geclassificeerd als een historisch monument in 1910, is een centraal element van de kerk, het scheiden van het schip van het koor. Ze draagt een expressieve kruisiging, omgeven door scènes van de Passie en de Verkondiging. De kerk zelf werd geclassificeerd in 1910, gevolgd door de parochiekerk in 1914.

Het interieur van de kerk huizen opmerkelijke werken, zoals La Mise au tombeau (17de eeuw), gesneden in tuffeau door Antoine Chavagnac, beeldhouwer van de Marine in Brest. De altaren, inclusief die van de Passie, onderscheiden zich door hun sierrijkheid, met rompzuilen en gouden beelden. Andere opmerkelijke elementen zijn een keranton Benigner vertegenwoordigen duivels, een 1760 preekstoel te prediken, en 17e eeuwse banieren onder de oudste in Bretagne. De glas-in-lood ramen, hoewel aanbevolen na de revolutionaire verwoestingen, getuigen van de turbulente geschiedenis van de plaats.

Vier bouwcampagnes, gedateerd 1553, 1609, 1622 en 1627, vormden de kerk, van het schip tot het Beaumanoir-stijl gesneden-pan koor. De klokkentoren, een symbool van lokale trots, moest concurreren met de Kreisker alvorens beschadigd te raken. Vandaag de dag blijven de kerk en haar omheining, eigendom van de gemeente, belangrijke getuigenissen van Bretonse religieuze erfgoed.

Externe links