Eerste bouw XIIe siècle (≈ 1250)
Romaanse periode, westelijke gevel en aartsvolts.
XVe et XVIe siècles
Middeleeuwse veranderingen
Middeleeuwse veranderingen XVe et XVIe siècles (≈ 1650)
Grote architectonische veranderingen.
1817
Gemeentelijke verbinding
Gemeentelijke verbinding 1817 (≈ 1817)
Marcilly geïntegreerd in Igé.
1957
Moderne restauratie
Moderne restauratie 1957 (≈ 1957)
Conserveren van gebouwen.
9 juin 1971
Registratie MH
Registratie MH 9 juin 1971 (≈ 1971)
Officiële bescherming van het monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk van Marcilly (Cd. E 123): inschrijving bij beschikking van 9 juni 1971
Kerncijfers
Mansart - Architect toegewezen
Tekeningen van altaren voor Louvois.
Louvois - Lokale eigenaar
Verdachte commandant van altaren.
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Notre-Dame de Marcilly, gelegen in het departement Orne in Igé, is een katholiek religieus gebouw uit de 12e eeuw. Het ligt op het voormalige grondgebied van de gemeente Marcilly, verbonden aan Igé in 1817. De Romaanse architectuur, vooral zichtbaar in de aartsvolts van de deur versierd met zaagtanden, getuigt van deze middeleeuwse periode, hoewel enkele veranderingen werden gemaakt in de 15e en 16e eeuw.
Het schip van de kerk is bedekt met een houten kluis met zichtbare ingangen, terwijl de westelijke gevelmuur een slanke klokkentoren ondersteunt, kenmerkend voor Normandische religieuze gebouwen. Binnen, drie klassieke altaren, traditioneel toegeschreven aan Mansart's ontwerp op verzoek van Louvois (toen eigenaar van Marcilly's Prairie landgoed), markeren zijn verbinding met de lokale geschiedenis. De kerk, die afhankelijk was van het bisdom Sées en vroeger onder het beschermheerschap van de abdij van Saint Vincent du Mans, werd in 1957 gerestaureerd voordat de kerk op 9 juni 1971 werd ingeschreven in historische monumenten.
De kerk van Notre-Dame de Marcilly, eigendom van de gemeente Igé, illustreert zowel het Normandische Romaanse erfgoed als de daaropvolgende architectonische transformaties. Het meubilair, met inbegrip van klassieke elementen, en de bewaard gebleven structuur getuigen van de artistieke en religieuze evoluties van de regio, van de middeleeuwen tot de moderne tijd. De officiële inscriptie omhult zijn erfgoed waarde, terwijl uitnodigt om de geschiedenis van de lokale heren en omliggende religieuze instellingen te ontdekken.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen