Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame de Marle kerk, gelegen in het departement Aisne in de regio Hauts-de-France, is een religieus gebouw gebouwd tussen de 12e en 14e eeuw. Geclassificeerd als historisch monument sinds 1846, illustreert het de middeleeuwse architectuur van Picardië. Zijn klokkentoren, gekenmerkt door geschiedenis, zag zijn klokken geplunderd tijdens de Eerste Wereldoorlog, vervolgens vervangen in de jaren 1920 en 1930 door de oprichter Charles Wauthy.

In 1917 werden de vijf kerkklokken, gesmolten in 1880 door Paul Drouot, door de Duitsers verwijderd. Vijf jaar later, in 1922, werden vier nieuwe klokken geplaatst, Marie-Victorine-Thérèse, Marie-Alphonsine-Antoinette, Charlotte-Valentine-Émilie en Marie-Joseph-Jeanne. In 1936 voltooiden twee andere klokken, waaronder de hommel Marie-Geneviève-Héloïse-Louise, het geheel. In 1955 werd een klokkenspel in 1940 vervangen door een nieuwe klok van Armand Blanchet.

Een graftombe met een lier, lang toegeschreven aan Enguerrand de Bournonville, is in feite die van zijn zoon Antoine, die stierf in 1480. Dit graf, zeer beschadigd, werd herbouwd rond 1850. Enguerrand de Bournonville werd begraven in 1414 in de kerk van Saint-Médard de Soissons, nu uitgestorven. Deze historische verwarring voegt een mysterieuze dimensie toe aan het erfgoed van de kerk.

Het gebouw, eigendom van de gemeente Marle, behoudt sporen van zijn middeleeuwse verleden en de levendigheid van de twee wereldoorlogen. Zijn klokkentoren, met zes klokken met suggestieve namen, blijft een symbool van veerkracht voor de inwoners. De nauwkeurigheid van de locatie wordt bevredigend geacht, met een bij benadering adres op de Serraurierstraat 7.

Externe links