Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Notre Dame de Maylis, gelegen in de Landes in Chalosse, heeft zijn oorsprong tussen de 12e en 13e eeuw. Aanvankelijk een eenvoudige Marian heiligdom op de weg naar Santiago de Compostela, werd het een belangrijke bedevaartplaats tussen Saint-Sever en Orthez. Zijn naam, vaak geassocieerd met een omstreden gasconische etymologie ("Moeder van de Lys"), zou eerder afkomstig zijn van de Latijnse Magilicus, volgens het onderzoek van Benedict Boyrie-Féné. De romaanse kapel, gedeeltelijk bewaard gebleven, werd gewijzigd in de 13e eeuw na de ineenstorting van de kluis, vervolgens verlaten aan de revolutie voordat werd hersteld in 1980.

Het huidige neogotische gebouw werd tussen 1871 en 1877 herbouwd door architect Alexandre Ozanne om diocesane priesters te huisvesten. In 1946 vestigden Benedictijner monniken zich daar en transformeerden de priorij in een abdij in 1948. Tegenwoordig combineert de site religieus erfgoed (middeleeuwse beelden, glas-in-lood ramen, 15e eeuw Pietà) en kloosterleven, met economische activiteit gericht op kruidenthee en was. De vroege kapel, geclassificeerd in 1976, herbergt een 14e-eeuwse polychroom hout Madonna, een getuige van het middeleeuwse verleden.

Maylis blijft een hoge plaats van Marian spiritualiteit, geïntegreerd in het netwerk van de drie Franse Olivier abdijen. De Romaanse klokkentoren, de veranda en zijn westerse gevel, origineel, contrasteert met de toevoegingen van de 19e eeuw. De site, prive-eigendom, bestendigt een traditie van het verwelkomen van pelgrims, met behoud van oude en hedendaagse kunstwerken, zoals de beelden van Henri Charlier of monnik Benedict Constantin.

Externe links