Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Pegairolles-de-Buèges dans l'Hérault

Hérault

Kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Pegairolles-de-Buèges

    1 Rue de la Tour
    34380 Pégairolles-de-Buèges

Tijdlijn

Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
900
1000
1100
1200
1300
…
1700
1800
1900
2000
855
Eerste vermelding van het dorp
1110
Vermelding van het castrum
XIIe siècle
Bouw van een kerk
1264
Lidmaatschap van de bisschop van Lodève
1779
Priorie van het hoofdstuk Montpellier
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Évêque de Lodève - Eigenaar van het castrum in 1264 Possed the castrum of Pegueillis.
Chapitre cathédral de Montpellier - Eerder in 1779 Managed de kerk als een eerdere.

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame de Pégairolles-de-Buèges kerk is een Romaans gebouw gebouwd in de 11e en 12e eeuw, gelegen in het departement Hérault, regio Occitanie. Het staat aan de top van het dorp, op een opmerkelijke site vlakbij de bronnen van de Buèges, ongeveer 50 km ten noordwesten van Montpellier. Dit kleine monument onderscheidt zich door zijn unieke schip en semi-circulaire overhangende bed, typisch voor de zuidelijke romaanse architectuur. De vierkante klokkentoren, doorboord met gebogen baaien, en zijn zuidelijke gevel versierd met een dubbelgebraden deur weerspiegelt de bouwtechnieken van de tijd.

Het dorpje Pégairolles-de-Buèges, genoemd van 855 onder de naam Villa Petrolianum in het cartulair van Gellone, dan in 1110 als Castrum Pegairolas, herbergt deze kerk gekoppeld aan de lokale religieuze geschiedenis. In 1264 behoorde het kasteel tot de bisschop van Lodève, voordat de kerk werd herenigd in de parochie van Saint-Jean-de-Buèges, onder het bisdom Montpellier. Het kathedraalhoofdstuk van Montpellier werd zijn voorganger in 1779, met de Heilige Maagd en Sint Vincent als beschermheren. Dit monument maakt deel uit van een netwerk van Romaanse kerken in de vallei van Buèges, naast Saint-André-de-Buèges en Saint-Jean-de-Buèges.

Het gebouw wordt gekenmerkt door een oker steen metselwerk, gemonteerd in grote apparaten, en bedekt met tegels. Het bed, doorboord door een uniek absidiaal raam, is versierd met een moulure kornsteen en regelmatige bout gaten, overblijfselen van middeleeuwse steiger. De zuidelijke poort, met smalle harpen aan de basis, heeft een licht gebroken boog, een bijzonderheid gedeeld met de naburige kerken. Deze architectonische elementen tonen lokale Romaanse knowhow, aangepast aan geografische beperkingen en beschikbare materialen.

De vallei van Buèges, waar de kerk opkomt, wordt gekenmerkt door een middeleeuwse geschiedenis gekoppeld aan kerkelijke seigneuries en landelijke gemeenschappen. De drie romaanse kerken van de vallei Pégairolles, Saint-André en Saint-Jean tonen het religieuze en sociale belang van deze gebouwen in de territoriale en spirituele organisatie van de Haut Languedoc. Hun geografische nabijheid suggereert technische en artistieke uitwisselingen tussen de lokale bouwers.

Externe links