Eerste vermelding van het dorp 855 (≈ 855)
Villa Petrolianum in de cartular van Gellone.
1110
Vermelding van het castrum
Vermelding van het castrum 1110 (≈ 1110)
Castrum Pegairolas in middeleeuwse teksten.
XIIe siècle
Bouw van een kerk
Bouw van een kerk XIIe siècle (≈ 1250)
Edificatie in de 11e en 12e eeuw.
1264
Lidmaatschap van de bisschop van Lodève
Lidmaatschap van de bisschop van Lodève 1264 (≈ 1264)
Castrum de Pegueillis geciteerd als episcopaal eigendom.
1779
Priorie van het hoofdstuk Montpellier
Priorie van het hoofdstuk Montpellier 1779 (≈ 1779)
Hoofdstuk kathedraal wordt voorafgaand aan de kerk.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Évêque de Lodève - Eigenaar van het castrum in 1264
Possed the castrum of Pegueillis.
Chapitre cathédral de Montpellier - Eerder in 1779
Managed de kerk als een eerdere.
Oorsprong en geschiedenis
De Notre-Dame de Pégairolles-de-Buèges kerk is een Romaans gebouw gebouwd in de 11e en 12e eeuw, gelegen in het departement Hérault, regio Occitanie. Het staat aan de top van het dorp, op een opmerkelijke site vlakbij de bronnen van de Buèges, ongeveer 50 km ten noordwesten van Montpellier. Dit kleine monument onderscheidt zich door zijn unieke schip en semi-circulaire overhangende bed, typisch voor de zuidelijke romaanse architectuur. De vierkante klokkentoren, doorboord met gebogen baaien, en zijn zuidelijke gevel versierd met een dubbelgebraden deur weerspiegelt de bouwtechnieken van de tijd.
Het dorpje Pégairolles-de-Buèges, genoemd van 855 onder de naam Villa Petrolianum in het cartulair van Gellone, dan in 1110 als Castrum Pegairolas, herbergt deze kerk gekoppeld aan de lokale religieuze geschiedenis. In 1264 behoorde het kasteel tot de bisschop van Lodève, voordat de kerk werd herenigd in de parochie van Saint-Jean-de-Buèges, onder het bisdom Montpellier. Het kathedraalhoofdstuk van Montpellier werd zijn voorganger in 1779, met de Heilige Maagd en Sint Vincent als beschermheren. Dit monument maakt deel uit van een netwerk van Romaanse kerken in de vallei van Buèges, naast Saint-André-de-Buèges en Saint-Jean-de-Buèges.
Het gebouw wordt gekenmerkt door een oker steen metselwerk, gemonteerd in grote apparaten, en bedekt met tegels. Het bed, doorboord door een uniek absidiaal raam, is versierd met een moulure kornsteen en regelmatige bout gaten, overblijfselen van middeleeuwse steiger. De zuidelijke poort, met smalle harpen aan de basis, heeft een licht gebroken boog, een bijzonderheid gedeeld met de naburige kerken. Deze architectonische elementen tonen lokale Romaanse knowhow, aangepast aan geografische beperkingen en beschikbare materialen.
De vallei van Buèges, waar de kerk opkomt, wordt gekenmerkt door een middeleeuwse geschiedenis gekoppeld aan kerkelijke seigneuries en landelijke gemeenschappen. De drie romaanse kerken van de vallei Pégairolles, Saint-André en Saint-Jean tonen het religieuze en sociale belang van deze gebouwen in de territoriale en spirituele organisatie van de Haut Languedoc. Hun geografische nabijheid suggereert technische en artistieke uitwisselingen tussen de lokale bouwers.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen