Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Populo, gelegen in Landudal, Bretagne, is een religieus gebouw gebouwd voornamelijk in de 2e kwart van de 16e eeuw, vervolgens gewijzigd in de 18e eeuw. Het keurt een plan in een Latijns kruis, zonder kant, met een driezijdige bed en drie afzonderlijke gevels. De armen van de transept en het bed worden verlicht door flamboyante ramen, kenmerkend voor de late gotiek. Dit monument, ingedeeld onder de historische monumenten, illustreert de Bretonse religieuze architectuur van de Renaissance, waarbij middeleeuwse erfgoed en barokke aanpassingen worden gemengd.

De klokkentoren, herbouwd in de 18e eeuw, wordt overdekt door een lantaarnkoepel, een typisch architectonisch element van deze periode, dat de esthetische en technische evoluties van het tijdperk weerspiegelt. Het gebouw is opgenomen in de inventaris van historische monumenten bij bestelling van 4 maart 1935, waardoor de kapel (kadaster AA 63) beschermd wordt. Deze kerk is eigendom van de gemeente Landudal en getuigt van het belang van religieus erfgoed in Finistère, een departement dat sinds de middeleeuwen gekenmerkt wordt door een dichte nederzetting van heilige gebouwen.

De locatie van de kerk, gespecificeerd door de Merimée basis onder de code Insee 29107, is gelegen in het dorp Landudal, bij Quimper. Hoewel de bronnen melding maken van een locatienauwkeurigheid die als eerlijk wordt beschouwd (noot 5/10), is het adres bij benadering 4 Ar C'Hlozig, 29510 Landudal. Er is geen informatie beschikbaar over de huidige toegankelijkheid (bezoeken, verhuur, of accommodatie), maar de status als monument maakt het een site die onder gemeenschappelijke voorwaarden toegankelijk is voor het publiek.

Algemene historische achtergrond:
In de 16e eeuw, Bretagne, onlangs gehecht aan het Koninkrijk Frankrijk (1532), ervaren een architectonische boom gekoppeld aan de welvaart van het platteland en kleine steden. Parochiekerken, zoals Notre-Dame de Populo, worden centrale plaatsen van het gemeenschapsleven, waarbij religieuze, sociale en soms politieke functies worden gemengd. Hun bouw of renovatie weerspiegelt vaak de invloed van lokale heren of parochiefabrieken, hoewel deze acteurs niet expliciet worden genoemd voor dit monument.

In de 18e eeuw maakten architectonische veranderingen (zoals die van de klokkentoren) deel uit van een bredere beweging om religieuze gebouwen te moderniseren, gekenmerkt door de introductie van barokke of klassieke elementen. In Bretagne werd ook bevestigd dat de gemeentelijke machten, die het beheer van het gemeenschappelijk bezit, inclusief kerken, overnamen. De inscriptie van de kapel in 1935 maakt deel uit van het Franse erfgoedbeleid van de eerste helft van de twintigste eeuw, gericht op de bescherming van gebouwen die bedreigd worden door tijd of conflicten.

Externe links